Η ιστορία της Ελέιν είναι μια από τις πιο σπαρακτικές του Αρθουριανού κύκλου. Η Ελέιν, μια νέα και ευγενής γυναίκα που ζούσε στον πύργο του Αστόλατ με τον πατέρα και τους αδελφούς της, ερωτεύτηκε παράφορα τον Σερ Λάνσελοτ, τον διασημότερο ιππότη της Στρογγυλής Τραπέζης, όταν εκείνος πέρασε από τον πύργο τους μεταμφιεσμένος.
Η Ανεκπλήρωτη Αγάπη Ο Λάνσελοτ, αν και εκτιμούσε την αφοσίωσή της, δεν μπορούσε να ανταποκριθεί στον έρωτά της, καθώς η καρδιά του ανήκε ολοκληρωτικά στη βασίλισσα Γκουίνεβιρ. Όταν ο Λάνσελοτ έφυγε για το Κάμελοτ, η Ελέιν βυθίστηκε σε βαθιά θλίψη. Η άρνησή του να δεχτεί τον έρωτά της —ακόμα και όταν εκείνη του ζήτησε απλώς να την πάρει μαζί του ως ακόλουθο— την οδήγησε στην απόφαση να πεθάνει.
Ο Θάνατος και το Τελευταίο Ταξίδι Πριν αφήσει την τελευταία της πνοή, η Ελέιν ζήτησε από τον πατέρα της να τοποθετήσει το σώμα της σε μια βάρκα στολισμένη με πολύτιμα υφάσματα και άνθη. Στο ένα της χέρι κρατούσε έναν κρίνο (σύμβολο αγνότητας) και στο άλλο μια επιστολή προς τον Λάνσελοτ.
Η βάρκα, οδηγούμενη από έναν πιστό, βουβό υπηρέτη —όπως φαίνεται και στον πίνακα του Watson— ταξίδεψε στον ποταμό μέχρι να φτάσει στα τείχη του Κάμελοτ. Εκεί, ο βασιλιάς Αρθούρος, η Γκουίνεβιρ και ο ίδιος ο Λάνσελοτ βρήκαν τη νεκρή κοπέλα και διάβασαν το γράμμα της, στο οποίο εξηγούσε ότι πέθανε από την αγάπη της για τον ιππότη.
Ο Συμβολισμός στον Πίνακα Ο Watson στον πίνακα του 1877 αποδίδει ακριβώς αυτή τη στιγμή του «τελευταίου ταξιδιού».
Η γαλήνη στο πρόσωπό της δείχνει ότι βρήκε την ειρήνη μόνο στον θάνατο.
Το επιβλητικό κάστρο στο φόντο συμβολίζει το Κάμελοτ και τον κόσμο των ιπποτών που παρέμεινε απρόσιτος για εκείνη.
Το φεγγαρόφωτο εντείνει την αίσθηση ότι η ιστορία της ανήκει πλέον στον κόσμο των μύθων και των σκιών.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.