1. ΜΥΘΟΙ ΖΩΩΝ (ΤΥΠΟΙ 1-299)
Σε αυτή την κατηγορία, οι πρωταγωνιστές είναι ζώα που διαθέτουν ανθρώπινη λαλιά και συμπεριφορά.
Χαρακτηριστικά: Εστιάζουν στην πονηριά, την εξαπάτηση ή τη συνεργασία. Συνήθως υπάρχει η σύγκρουση μεταξύ ενός «έξυπνου» ζώου (π.χ. αλεπού) και ενός «δυνατού αλλά ανόητου» (π.χ. λύκος ή αρκούδα).
Υποκατηγορίες: Περιλαμβάνουν μύθους για άγρια ζώα, για τη σχέση άγριων και ήμερων ζώων,
καθώς και για τη σχέση ανθρώπου και ζώου.
2. ΜΑΓΙΚΑ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ (ΤΥΠΟΙ 300-749)
Αυτή είναι η πολυπληθέστερη και πιο δημοφιλής κατηγορία, που συχνά αποκαλούμε «καθαρά παραμύθια».
Χαρακτηριστικά: Η δράση βασίζεται στην παρέμβαση του υπερφυσικού. Ο ήρωας αντιμετωπίζει δράκους, μάγισσες ή γίγαντες και χρησιμοποιεί μαγικά αντικείμενα (σπαθιά, χαλιά, δαχτυλίδια).
Υποκατηγορίες: * Υπερφυσικοί αντίπαλοι: Μάχες με τέρατα.
Υπερφυσικοί σύζυγοι: Ιστορίες όπου ένας άνθρωπος παντρεύεται ένα μαγεμένο ον (π.χ. ο έρωτας που λύνει τα μάγια).
Μαγικοί άθλοι και βοηθοί: Ο ήρωας πετυχαίνει το ακατόρθωτο με τη βοήθεια ζώων ή πνευμάτων.
3. ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΑ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ (ΤΥΠΟΙ 750-849)
Εδώ, το παραμύθι δανείζεται στοιχεία από τη χριστιανική ή άλλες παραδόσεις.
Χαρακτηριστικά: Η πλοκή περιστρέφεται γύρω από την παρέμβαση του Θεού, των Αγίων ή του Διαβόλου.
Σκοπός: Είναι κυρίως ηθικοπλαστικός, επιβραβεύοντας τη φιλανθρωπία, την ταπεινοφροσύνη και την πίστη, ενώ τιμωρείται η αλαζονεία.
4. ΡΟΜΑΝΤΙΚΑ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ Ή ΝΟΥΒΕΛΕΣ (ΤΥΠΟΙ 850-999)
Αν και η δομή θυμίζει τα μαγικά παραμύθια, εδώ η μαγεία απουσιάζει ή παίζει δευτερεύοντα ρόλο.
Χαρακτηριστικά: Ο ήρωας κερδίζει την τύχη του ή την πριγκίπισσα όχι με μαγικά ραβδιά, αλλά με την εξυπνάδα, την ετοιμολογία και το θάρρος του. Περιλαμβάνονται ιστορίες για σοφές κοπέλες, για ληστές ή για τη μοίρα που εκπληρώνεται.
5. ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΟΥΤΟ ΔΡΑΚΟ/ΓΙΓΑΝΤΑ (ΤΥΠΟΙ 1000-1199)
Πρόκειται για μια ειδική κατηγορία όπου ο άνθρωπος έρχεται σε επαφή με ένα υπερφυσικό ον (όπως ένας γίγαντας ή ο διάβολος), αλλά καταφέρνει να το ξεγελάσει.
Χαρακτηριστικά: Το υπερφυσικό ον παρουσιάζεται ως δυνατό αλλά εξαιρετικά αφελές, και η σύγκρουση καταλήγει σε κωμικές καταστάσεις.
6. ΕΥΤΡΑΠΕΛΕΣ ΔΙΗΓΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΑΝΕΚΔΟΤΑ (ΤΥΠΟΙ 1200-1999)
Αυτές οι ιστορίες εστιάζουν στο χιούμορ και τη σάτιρα της ανθρώπινης ανοησίας.
Χαρακτηριστικά: Σατιρίζουν κοινωνικές ομάδες, ανόητους συζύγους, ψεύτες ή πονηρούς ανθρώπους. Εδώ ανήκουν και οι «ιστορίες της υπερβολής» (tall tales), όπου ο αφηγητής περιγράφει ολοφάνερα αδύνατα κατορθώματα.
7. ΤΥΠΟΛΟΓΙΚΑ Ή ΚΛΙΜΑΚΩΤΑ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ (ΤΥΠΟΙ 2000-2399)
Αυτά τα παραμύθια βασίζονται στην επανάληψη και τη συσσώρευση στοιχείων.
Χαρακτηριστικά: Κάθε νέο επεισόδιο προστίθεται στο προηγούμενο, δημιουργώντας μια αλυσίδα γεγονότων (π.χ. «το ένα φέρνει το άλλο»). Είναι ιδιαίτερα δημοφιλή για την προφορική τους ρυθμικότητα.

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.