Κουκλοθεατρική παράσταση "Η Κάλω, η Μπάμπω και ο Καλικάντζαρος"

 

     «Η Κάλω, η Μπάμπω και ο καλικάντζαρος» είναι ένα πρωτότυπο θεατρικό έργο, βασισμένο σε ένα κλασικό ελληνικό παραμύθι, σε διασκευή για κουκλοθέατρο με μεγάλες κούκλες.   Υπόθεση   Η Κάλω και η Μπάμπω είναι δυο αδελφές που ζουν μόνες σε ένα χωριό της Θεσσαλίας. Η Κάλω είναι ένα

Η ΜΑΣΙΑ

-Και που λέτε, παιδιά, ένας μυλωνάς, το βράδυ τα Χριστούγεννα, εκεί στο μύλο που δούλευε και κοιμότανε, άναψε τρανή φωτιά στο τζάκι του για να κάνει κάρβουνα και να ψήσει λίγο χοιρινό, να φάει κι αυτός σαν άνθρωπος, τόση νηστεία που είχε κάνει όλο το σαραντάημερο. Έβαλε ωραία κομμάτια κρέας, με ξυγκάκι, απ’ το γουρούνι που ’χε σφάξει, τα ’βαλε σε μια σούφλα, άνοιξε κάρβουνα με τη μασιά στο παραγώνι, κι άρχισε να τα ψήνει. Έλιωνε το ξυγκάκι κ’ έσταζε στα κάρβουνα και τσίκνισε όλος ο τόπος. Άξαφνα, να σου πλάι στο μυλωνά ένας καλικάντζαρος

Οι καλικάντζαροι και οι νερόμυλοι

 

Αναδημοσίευση απο το βιβλίο του Γ.Μητάκη ο ΝΕΡΟΜΥΛΟΣ Οι νερόμυλοι είναι απο τα αγαπημένα μέρη που ζουν οι καλικάντζαροι το δωδεκαήμερο οπότε και τα περισσότερα παραμύθια με αυτούς περιλαμβάνουν και νερόμυλους: Στη Στενή υπάρχουν αφηγήσεις και για τα τρία μοτίβα των παραμυθιών με καλικαντζάρους που κυκλοφορούν σε όλη την Ελλάδα. Και τα τρία έχουν σχέση με μύλους. Το πρώτο είναι το κοριτσάκι που στέλνεται στο μύλο από την κακιά μητριά, το δεύτερο αφορά τη γέννα της

Σκαρκατζούλια

Καλικάντζαροι (Καρκατζούλια ή Σκαρκατζούλια)

 στη Στενή Ευβοίας

Είναι δαιμονικά όντα, που κατά τη λαϊκή αντίληψη, έρχονται
στη γη και ενοχλούν κατά τις νύχτες τους ανθρώπους, από την παραμονή των Χριστουγέννων μέχρι τα Θεοφάνια.
Οι καλικαντζαραίοι, έρχονται από κάτω από τη γη, όπου ολόκληρο το χρόνο, προσπαθούν με τσεκούρι, πριόνια κ.λ.π. να κόψουν το δέντρο που βαστάει τη γη. Κόβουν-κόβουν, μέχρι που έχει μείνει πολύ λίγο ακόμα, αλλά τότε έρχονται τα Χριστούγεννα και λένε "άιστε να πάμε πάνω στη γη και θα πέσει μοναχό του". Ανεβαίνουν λοιπόν πάνω στη γη και τα θεοφάνεια που γυρίζουν, βλέπουν το δέντρο ολάκερο, ακέραιο, άκοπο. Και πάλι κόβουν και πάλι έρχονται τα Χριστούγεννα, και όλο απ' την αρχή.

13 Yule

τα 13 Χριστουγεννιάτικα Παιδιά, βασισμένη στο ποίημα "Χριστουγεννιάτικα Παιδιά", του Jóhannes úr Kötlum. Όλες οι εικόνες προέρχονται από τα χαρτοκιβώτια Mjolk (jolamjolk.is)

                                                  Ο κλέφτης των κεριών

Ο Ζητιάνος από το Κερί φτάνει την παραμονή των Χριστουγέννων, στις 24 Δεκεμβρίου. Παλαιότερα, τα κεριά ήταν τα πιο λαμπερά φώτα που ήταν διαθέσιμα στους ανθρώπους. Ήταν τόσο σπάνια και πολύτιμα που όλα τα παιδιά λαχταρούσαν να έχουν το δικό τους κερί για τα Χριστούγεννα. Και ο καημένος ο Ζητιάνος από το Κερί - λοιπόν, λαχταρούσε κι αυτός ένα κερί

Κόβε πριονάκι μου κι η ώρα πλησιάζει!!!