Του Δράκοντα τ’ αδόντι

Στου πόθου τα σκεπάσματα, νύχτα μ’ αστραποβρόντι έταξα στην αγάπη μου του Δράκοντα τ’ αδόντι Και η καρδιά μου ελύσσαξε να δει και να γνωρίσει πού `ναι του Δράκου η φωλιά και του Θεριού η βρύση Ένας τρελός μου φώναξε, σ’ έρημο μονοπάτι πως τη δρακογενιά θα βρω στου Άδη το παλάτι Κι ο δρόμος ο