Ο ΒΑΣΙΛΙΑΣ ΜΑΚΡΥΓΕΝΗΣ

Σήμερα θα σας διηγηθώ μια ιστορία για τον βασιλιά ΜΠΕΤΕΝΤΕΙ που τον αποκαλούσαν ΜΑΚΡΥΓΕΝΗ, για τον γιο του τον γενναίο πρίγκιπα Ιβάν, για την πανουργία του αθάνατου ΒΑΣΙΛΙΑ ΚΟΝΤΣΕΙΝ (του επονομαζόμενου επίσης Μακρυγένη στον Κάτω Κόσμο) και για τη σοφία της κόρης του, της πανέμορφης πριγκίπισσας Μαρίας. 

   Μια φορά κι έναν καιρό ζούσε ο βασιλιάς που όλοι τον αποκαλούσαν Μακρυγένη,

ΗΛΙΟΣ ΚΑΙ ΦΕΓΓΑΡΙ: Η Κρίση του Γέρου και η Ράβδος της Δικαιοσύνης

ΗΛΙΟΣ ΚΑΙ ΦΕΓΓΑΡΙ: Η Κρίση του Γέρου και η Ράβδος της Δικαιοσύνης

I. Η Κοσμική Διαμάχη και η Δίκαιη Κρίση

Μια φορά κι έναν καιρό, σ’ έναν τόπο που τον έζωνε η γαλήνη του βουνού και η αγριάδα του γκρεμού, ζούσε ένας ΓΕΡΟΣ με τη ΓΡΙΑ του. Φτωχοί ήταν στη θήκη, μα πλούσιοι στην υπομονή. Μια μέρα, ο γέρος πήρε το ΔΙΚΕΛΙ του στον ώμο και τράβηξε για το ΜΠΕΛΙ, το αμπέλι του, να σκάψει τη γη και να

Ο ΣΙΜΙΓΔΑΛΕΝΙΟΣ

Ο ΣΙΜΙΓΔΑΛΕΝΙΟΣ: Το Άγαλμα της Αγάπης και η Μεγάλη Αναζήτηση

I. Η Απόφαση και η Ιερή Ζύμωση

Μια φορά κι έναν καιρό, σε ένα βασίλειο που το λούζε η θάλασσα, ζούσε ένας βασιλιάς που είχε μια θυγατέρα μοναχοκόρη. Η ομορφιά της ήταν ονομαστή, μα η καρδιά της ήταν κάστρο απόρθητο. Ο πατέρας της, ανήσυχος για το μέλλον του θρόνου, της έφερνε κάθε λογής μνηστήρες: πρίγκιπες με ασημένιες πανοπλίες,

Η ΜΑΡΟΥΛΑ

 

Η ΜΑΡΟΥΛΑ: ΤΟ ΤΑΜΑ ΤΟΥ ΦΩΤΟΣ ΚΑΙ Η ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΗ ΓΗ

I. Η Προσευχή και η Γέννηση του Άστρου

Μια φορά κι έναν καιρό, σε ένα σπίτι που η σιωπή είχε φωλιάσει για χρόνια στις γωνιές του, ζούσε μια γυναίκα με καρδιά διψασμένη για ζωή. Τα χρόνια περνούσαν σαν σύννεφα που δεν αφήνουν βροχή, και η αγκαλιά της έμενε άδεια. Κάθε πρωί, ανέβαινε στο παραθύρι της, εκεί που οι πρώτες αχτίδες του ήλιου

Η ΑΝΘΟΥΣΑ, Η ΞΑΝΘΟΥΣΑ, Η ΧΡΥΣΟΜΑΛΛΟΥΣΑ

Το Gemini είπε

Η ΑΝΘΟΥΣΑ, Η ΞΑΝΘΟΥΣΑ, Η ΧΡΥΣΟΜΑΛΛΟΥΣΑ: Ένα Παραμύθι Αγάπης και Λήθης

Σε έναν κόσμο όπου οι κατάρες πιάνανε τόπο και η μαγεία φώλιαζε στις σκιές, ζούσε μια γριά φτωχή, με ψυχή μαρτυρική. Εφτά χρόνια λαχταρούσε μια φακή να γευτεί, μα

Η ΜΥΡΣΙΝΑ

Ο ΗΛΙΟΣ Ο ΚΡΙΤΗΣ ΚΑΙ ΤΟ ΦΑΡΜΑΚΙ ΤΗΣ ΖΟΥΛΙΑΣ Μια φορά κι έναν καιρό, σε έναν τόπο που τον έλουζε το φως, ζούσαν τρεις αδερφές ορφανές. Μια μέρα, καθώς ο ήλιος έγερνε να βασιλέψει, στάθηκαν και οι τρεις αράδα-αράδα στο προσήλιο και φώναξαν: — «Ήλιο μου, προς ήλιο μου, ποια από μας τις τρεις είναι η καλύτερη;» Κι ο Ήλιος, που δεν ξέρει να κρύβει την αλήθεια, αποκρίθηκε: — «Η μια καλή κι η άλλη καλή, μα η μικρότερη, η Μυρσίνα, ακόμα και καλύτερη!» Σαν τα άκουσαν αυτά οι

ΤΟ ΛΙΟΝΤΑΡΙ, ΤΟ ΚΑΠΛΑΝΙ ΚΙ Ο ΑΪΤΟΣ

Σε έναν καιρό παλιό, σ’ ένα βασίλειο μακρινό, ζούσε ένας Ρήγας που είχε τρεις θυγατέρες, τρεις όμορφες τσιούπρες, και τρεις γιους αντρειωμένους. Όταν ήρθε η ώρα η στερνή, ο θάνατος του χτύπησε την πόρτα. Κάλεσε τότε τα παιδιά του και με φωνή τρεμάμενη τους είπε: — «Εγώ, παιδιά μου, τώρα αποθνήσκω. Μια χάρη σας ζητώ μονάχα: να φροντίσετε να παντρέψετε τις αδερφές σας και ύστερα να παντρευτείτε και εσείς». Στράφηκε μετά στον στερνοπούλι του, τον μικρότερο, και του ψιθύρισε ένα μυστικό: — «Και για σένα, γιε μου, σου έχω μια ξωτική, κλεισμένη στον κρυσταλλένιο οντά. Όντας παντρευτούν οι αδερφές

Αφιέρωμα στα ελληνικά Λαϊκά Παραμύθια (1ο μέρος) - Cognosco Διαβάζω