Κάτω από το ασημένιο, παγωμένο φως της πλήρους σελήνης, που έλουζε τα θεόρατα δέντρα του δάσους με σκιές σαν δαντέλα, ο αέρας μύριζε βρεγμένο χώμα, καμένο ξύλο και παλιό θυμίαμα. Στην καρδιά του ξέφωτου, μια τεράστια φωτιά έκαιγε χωρίς φλόγες, βγάζοντας μόνο σπινθήρες που ανέμιζαν προς τον ουρανό σαν χρυσά μυρμήγκια.
