ΤΑΡΑΝΤΕΛΑ

 

Witchberries 

Ρίκι & Λούι - Το κατσίκι

ΤΟ ΚΑΤΣΙΚΙ Μια φορά ένα κατσίκι Κλείστηκε στην αποθήκη Και κατάπιε το κλειδί Κι έξω δε μπορεί να βγει Τις οπλές του κοπανάει Και την πόρτα κουτουλάει Και κλωτσάει και φωνάζει Με παράπονο βελάζει Βγάλτε με από δω πέρα έξω έχει ωραία μέρα Δω δε βλέπω που πατάω Κι ούτε ξέρω τι μασάω Μπεε...έφαγα τα κουνουπίδια Τις φακές και τα κρεμμύδια Κι αν με βρει εδώ η κυρά μου Μπεε...θα φάω και της χρονιάς μου! https://www.youtube.com/watch?v=1TZJuaQp0Oc

Παιδικό Φεστιβάλ Κυπαρισσίου

 

ΤΑΞΙΑΡΧΗΣ

 

ΠΟΠΑΙ

💪Γνωρίζατε ότι ο Popeye, ο ναυτικός καρτούν διάσημος για τη μεγάλη του δύναμη, είναι εμπνευσμένος από έναν πραγματικό χαρακτήρα που του έμοιαζε πολύ σωματικά; ⛵ Το όνομά του ήταν Frank Fiegel και καταγόταν από την Πολωνία, αλλά ακριβώς όπως ο χαρακτήρας του Popeye εργαζόταν ως ναυτικός στο λιμάνι του Chester του Ιλινόις. Μετά τη σύνταξη από αυτή τη δουλειά, μια ταβέρνα της πόλης τον προσέλαβε ως υπεύθυνο για την «τηρήση της τάξης», παρόλο που ασχολιόταν συνεχώς με καυγάδες, πετυχαίνοντας έτσι τη χαρακτηριστική εκφοβιστική του εμφάνιση: το πρόσωπό του ήταν πάντα στραβό σε ένα παράξενο πρόσωπο: από εκεί γεννήθηκε το παρατσούκλι του, Pop-Eye, που σημαίνει «πήδημα στο μάτι». ✍ Η σκιτσογράφος Elzie Crisler Segar γνώρισε τον Φρανκ όταν ήταν μικρός ακούγοντας τις ιστορίες που έλεγε στα παιδιά και εμπνεύστηκε από αυτόν για να δημιουργήσει τον χαρακτήρα του Ποπάι του Πεζοναύτη.

The Puppet Master"

"The Puppet Master" - Larisa Poturayko Boleslavna/(1969) - Ρωσία - άγνωστη ημερομηνία

Η λειτουργία των μαριονέτων

"Η λειτουργία των μαριονέτων" - 1933 - ελαιογραφία σε καμβά - Αντόνιο Μ. Ruiz "El Corcito" - (Texcoco, Πολιτεία του Μεξικού, 2 Σεπτεμβρίου 1892 / Πόλη του Μεξικού, 9 Οκτωβρίου 1964) - Ήταν ζωγράφος και σχεδιαστής σκηνικών περισσότερο γνωστός ως "El Corzo" ή "El Corcoto", ένα

ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΤΟΥ ΧΩΡΙΟΥ -ΣΤΕΝΗ ΕΥΒΟΙΑΣ-ΣΤΟΥΠΘΑΡ

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ ΚΥΡΑΝΑ

ΤΟΥ ΓΥΦΤΟΥ ΤΟ ΜΝΗΜΑ-Π.ΚΥΡΑΝΑ,ΣΤΕΝΗ ΕΥΒΟΙΑΣ

                                     ΤΟΥ ΓΥΦΤΟΥ ΤΟ ΜΝΗΜΑ-Π.ΚΥΡΑΝΑ

ΗΧΗΤΙΚΕΣ ΚΑΤΑΓΡΑΦΕΣ -ΤΑ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ ΤΗΣ ΣΤΕΝΗΣ-ΠΟΥΛΙΑ ΚΙ ΑΥΓΕΡΙΝΟΣ

 

« Τα παραμύθια της Λίμνης »

. « Τα παραμύθια της Λίμνης »

Λαογραφικό εξιστόρημα του Δημήτρη Αποστόλου - « Ελύμνιου »

« Τα παραμύθια της Λίμνης » που έγραψε ο « Ελύμνιος », δεν είναι παρά ένα ποίημα ριγηλής νοσταλγίας. Ένα ποίημα που το εμπνεύστηκε και το συνέθεσε ένας ποιητής εντελώς μόνος στο δάσος της λήθης – ρεπόρτερ αυτός της χθαμαλής, επαρχιακής μας « αιωνιότητας ».

Του Δράκοντα τ’ αδόντι

Στου πόθου τα σκεπάσματα, νύχτα μ’ αστραποβρόντι έταξα στην αγάπη μου του Δράκοντα τ’ αδόντι Και η καρδιά μου ελύσσαξε να δει και να γνωρίσει πού `ναι του Δράκου η φωλιά και του Θεριού η βρύση Ένας τρελός μου φώναξε, σ’ έρημο μονοπάτι πως τη δρακογενιά θα βρω στου Άδη το παλάτι Κι ο δρόμος ο

Παραμύθια της Σόμπας και της Σιωπής

Στο μισοσκόταδο του δωματίου, εκεί όπου η φωτιά σιγοκαίει και οι γάτες κοιμούνται σαν μικρές σιωπηλές φρουρές της γαλήνης, κάθεται μια γιαγιά. Δεν χρειάζεται να μιλήσει· η σιωπή της είναι ολόκληρο βιβλίο. Το χέρι στο στόμα — όχι για να κρύψει τον λόγο, αλλά για να συγκρατήσει μέσα της όλα εκείνα που δεν

Ρίκι & Λούι - Το κατσίκι

Οι Τρεις Τράγοι (Νορβηγία)

ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΠΑΡΑΜΥΘΙΟΥ-ΑΦΗΓΗΣΕΙΣ ΑΠΟ ΓΙΑΓΙΑΔΕΣ-ΣΤΕΝΗ ΕΥΒΟΙΑΣ

O BATOΣ

EYH ΣΑΡΑΝΤΕΑ ΜΙΧΑ
Θα σας πω ένα παραμύθι, αρχαίο. Το είχα διαβάσει κάποτε, εδώ και πολλά χρόνια -δεν θυμάμαι την πηγή- και θα ήθελα να το μοιραστώ μαζί σας, να το λέτε και σεις, στις παρέες σας και στα παιδιά. Το είχα διηγηθεί στο Σκουντέρι, τη Βραδιά Παραμυθιού.

                                                                                

.
Μια φορά κι έναν καιρό, τον πολύ παλιό καιρό, ήταν ένας έμπορος που τον έλεγαν Βάτο… Ο Βάτος είχε μια άμαξα με άλογα. Τα βράδια κοιμόταν στην άμαξα και την ημέρα πήγαινε από χωριό σε χωριό και πουλούσε την πραμάτια του, που ήταν ωραία υφάσματα και στολές, σπαθιά, περικεφαλαίες και άλλα πολλά. Ήταν ευτυχισμένος, γιατί είχε το σπιτάκι του, τα ζώα του, ταξίδευε από δω και από κει, γνώριζε κόσμο, έκανε φίλους, είχε κάποιο εισόδημα και δεν είχε πολλές έννοιες.
Κάποια νύχτα όμως, τον παραμόνεψαν ληστές. Όταν ο Βάτος έλειψε για λίγο, οι ληστές του κλέψανε τα άλογα και το κάρο και όλα τα υφάσματα και τις στολές… Ο Βάτος έτρεχε από δω κι από κει με αγωνία. Ρωτούσε να μάθει οτιδήποτε, μήπως κάποιος είχε ακούσει ή είχε δει κάτι, κάποιο από τα άλογα, κάποια στολή, ύφασμα ή ένα από τα ρούχα του... Αλλά τίποτα… Πέρασε κάμποσος καιρός που τα αναζητούσε χωρίς αποτέλεσμα, κι ο Βάτος ήταν απαρηγόρητος πια… Είχε χάσει το «σπίτι» του, την περιουσία, τα αγαπημένα του ζώα!.. «Τι να κάνω; Τι να κάνω;» έλεγε.
Αποφάσισε λοιπόν να πάει στη θεά Άρτεμη. «Θεά μου, βοήθησέ με!» την παρακάλεσε. Κι εκείνη, τον μεταμόρφωσε.. σ΄ ένα φυτό, που το λένε … βάτο! Αλλά, εκείνου του ’χει μείνει ακόμη το παράπονο… Κι όταν κάποιος πλησιάζει τον βάτο, εκείνος του πιάνει το ρούχο, να δει μήπως είναι από κείνα που του κλέψανε…!