ΣΥΝΟΠΤΙΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΑΦΗΓΗΣΕΩΝ

ΠΕΜΠΤΗ 25 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 2016
ΑΦΗΓΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΠΑΙΔΙΑ
ΠΛΑΤΕΙΑ ΔΗΜΑΡΧΙΑΚΟΥ ΜΕΓΑΡΟΥ...
ΠΑΝΩ ΣΤΕΝΗ
ΕΝΑΡΞΗ ΑΦΗΓΗΣΕΩΝ::7:30μ.μ.

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 26 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 2016
ΑΦΗΓΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΕΦΗΒΟΥΣ 15+ ΚΑΙ ΕΝΗΛΙΚΕΣ
ΠΥΡΓΟΣ ΣΚΟΥΝΤΕΡΙ
ΕΝΑΡΞΗ ΑΦΗΓΗΣΕΩΝ 8:30μ.μ.


ΣΑΒΒΑΤΟ 27 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 2016
ΠΑΡΚΟ ΚΑΤΩ ΣΤΕΝΗΣ(πλησίον γέφυρας)
ΕΝΑΡΞΗ ΑΦΗΓΗΣΕΩΝ ΓΙΑ ΠΑΙΔΙΑ:7:30μ.μ
ΕΝΑΡΞΗ ΑΦΗΓΗΣΕΩΝ ΓΙΑ ΕΝΗΛΙΚΕΣ:10:00μ.μ

ΚΥΡΙΑΚΗ 28 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 2016
                                                            ΠΥΡΓΟΣ ΣΚΟΥΝΤΕΡΙ
                                                            ΕΝΑΡΞΗ ΑΦΗΓΗΣΕΩΝ ΑΠΟ 10:00π.μ.

Από τα σημεία εκδηλώσεων θα γίνονται και αναχωρήσεις για επιλεγμένα σημεία αφηγήσεων όταν συμπληρώνεται ο απαιτούμενος αριθμός ακροατών. 

                                           2:00 μ,μ, :ΛΗΞΗ ΦΕΣΤΙΒΑΛ

Ή είσοδος είναι ελεύθερη σε όλες τις δραστηριότητες του φεστιβάλ.

Eισαγωγικό εργαστήρι αφήγησης λαϊκών παραμυθιών

"Το εισαγωγικό εργαστήρι αφήγησης λαϊκών παραμυθιών, θα γίνει στο ΣΚΟΥΝΤΕΡΙ το Σάββατο 27 και ΚΥΡΙΑΚΉ 28 Αυγούστου από τον Ταξιάρχη Μπεληγιάννη:"
Εισαγωγικό εργαστήρι αφήγησης λαϊκών παραμυθιών,
Ελάτε να αφηγηθούμε τα παραμύθια που αγαπάμε!
...

Η λαϊκή, προφορική αφήγηση γεννήθηκε μαζί με τον ανθρώπινο λόγο και ταξίδεψε στόμα με στόμα
μέχρι σήμερα. Λόγος φορτισμένος με σύμβολα, το λαϊκό παραμύθι είναι «μαγικό» ∙ θεραπευτικό
για την ψυχή και οδηγός ζωής, μας δείχνει το δρόμο για την πραγματική αυτονομία.
Στα πλαίσια του εργαστηρίου θα συζητήσουμε για τα παρακάτω:
Τι είναι η αφήγηση και το παραμύθι.

ΤΑ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ ΤΗΣ ΣΤΕΝΗΣ

Ο όρος ‘παραμύθι’ δεν σηματοδοτούσε πάντα είδος λογοτεχνίας κατάλληλο αποκλειστικά για παιδιά. Στην πραγματικότητα, αυτό είναι ένας πρόσφατος διακανονισμός, που προέκυψε από την ικανότητα της αλληγορικής φύσης του παραμυθιού να περνάει ηθικά διδάγματα. Εντούτοις, η ιστορία του παραμυθιού ξεκινάει από αρχαιοτάτων χρόνων ως τρόπος διασκέδασης, με στοιχεία σάτιρας – πολλές φορές πρόστυχου περιεχομένου –, τραγωδίας ή ακόμα και τρόμου. Τα χαρακτηριστικά των σύγχρονων διασκευών είναι ότι έχουν στερεότυπη αρχή («μια φορά κι έναν καιρό»), χαρούμενο τέλος, και συχνές συναισθηματικές περιγραφές, που εμπλουτίζουν και φορτίζουν τη διήγηση. Αντίθετα, οι περιγραφές στα Ελληνικά, παραδοσιακά παραμύθια είναι λακωνικές.

Επίσης, οι ιστορίες συνήθως αρχίζουν και τελειώνουν απότομα, χωρίς σαφή οριοθέτηση ηθικού διδάγματος. Η βασική διαφορά, όμως, μεταξύ των σύγχρονων και των παλιών παραμυθιών είναι ο τρόπος διήγησης και μεταφοράς. Σήμερα, οι διάφορες εκδοχές είναι καταγεγραμμένες και συνήθως διαβάζονται στους ακροατές, χωρίς ιδιαίτερη ευθύνη στη ευφράδεια του αναγνώστη.
Αντίθετα, μισό αιώνα πριν, οι ιστορίες μεταφέρονταν προφορικά και η βαρύτητά τους βρισκόταν στη διακριτική ευχέρεια του κάθε παραμυθά. Συνεπώς, ενώ το βιβλίο αποδίδει ένα παραμύθι στηριζόμενο στη γνώση ενός μόνο δεινού συγγραφέα, ο κάθε εμπειρικός παραμυθάς στηρίζεται σε διαφορετικά επιφωνήματα, ποικίλα μεταφορικά σχήματα, τον ιδιαίτερο τόνο της φωνής, την κίνηση κι αν είναι δυνατόν, τον σχολιασμό βάσει κοινών βιωμάτων με τους ακροατές του[1]. Πολλές φορές, η ιστορία αλλάζει ανάλογα με τη διάθεση είτε του παραμυθά είτε των ακροατών κι η αυτοσχέδια αλληλεπίδραση των δύο είναι απαραίτητη. Συνεπώς, ένα γνωστό και χιλιοειπωμένο μύθευμα παύει να είναι γνωστό και χιλιοειπωμένο στο στόμα του παραδοσιακού παραμυθά. Είναι εύλογο, λοιπόν, να υποθέσουμε ότι τα παραμύθια της προφορικής παράδοσης που αντλούμε από κάθε περιοχή αντιπροσωπεύουν λαογραφικά ντοκουμέντα της κοινωνικής, πολιτικής και οικονομικής ζωής. Τα παραμύθια που συλλέχθηκαν από τη Στενή αποτελούν θησαυρό λαογραφικών συμπερασμάτων. Εμπεριέχουν πραγματικά βιώματα, εξ' ου και οι επεξηγήσεις είναι συχνές σε ακροατές που δεν ανήκουν στη γενιά των παλιών κύκλων των παραμυθάδων. Εντούτοις, δε διευκρινίζεται πάντα η ταυτότητα του ομιλητή μέσα στο παραμύθι· σ' αυτό παίζει μεγάλο ρόλο η αλλαγή στη χροιά της φωνής του παραμυθά. Η γλώσσα είναι απλή, αλλά ιδιάζουσα. Καταλήξεις και φωνήεντα συχνά παραβλέπονται, πολλές φορές το ‘ο' γίνεται ‘ου', ενώ ο τόνος είναι γλαφυρός και γεμάτος ζωντάνια. Επομένως, εκτός από τη λογοτεχνική αξία των ιστοριών, η χρήση της γλώσσας σηματοδοτεί το χαρακτήρα της διήγησης. Γι' αυτό το λόγο, τα παραμύθια θα παρατεθούν όσο το δυνατό πιο κοντά στον αυθεντικό τρόπο διήγησης της Μαρίας Ντούρμα-Μυτάκη, χάρη στης οποίας την πολύτιμη βοήθεια, την υπομονή και την αγάπη έγινε δυνατή η συλλογή των Στενιώτικων παραμυθιών
[1] Όταν ο ακροατής δεν ανήκει στον κύκλο των γνωστών, οι επαναλήψεις κι οι επεξηγήσεις είναι συχνές. Όταν οι ακροατές είναι γνωστοί, πολλές φορές δίνονται επιπρόσθετες πληροφορίες γύρω από τα δευτερεύοντα στοιχεία, για παράδειγμα: «Έτσι το 'παθε το κουριτσ' όπως η κόρη της Ταδε»...
ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ:http://www.dirfys.gr/index.php/index.php…

https://www.facebook.com/groups/1827731337448652/

Λιμίνη Άρτας 19 Φεβρουαρίου του 1946

Λιμίνη Άρτας 19 Φεβρουαρίου του 1946. Παιδιά του χωριού καθισμένα επάνω σε λαγοτόμαρα και σακιά, κάνουν μάθημα στον χώρο της εκκλησίας του Αγίου Νικολάου.

 

Ψηφιακή Βιβλιοθήκη “Κλασσικά Εικονογραφημένα”

Τα Κλασσικά Εικονογραφημένα είναι μια σειρά κόμικς του εκδότη Albert Kanter που

διασκευάζουν και εκλαϊκεύουν γνωστά έργα της παγκόσμιας λογοτεχνίας με στόχο την ευρεία διάδοσή τους στο παιδικό κοινό. Η σειρά κυκλοφόρησε στην Ελλάδα το 1951 από τις Εκδόσεις “Ατλαντίς” των αδελφών Πεχλιβανίδη, με πρώτο τεύχος τους “Άθλιους” του Βίκτωρος Ουγκό. Η σειρά ήταν βασισμένη στην αντίστοιχη αμερικανική έκδοση με μορφή κόμικς, η οποία έγινε ανάρπαστη και από τότε γνώρισε συνεχείς ανατυπώσεις.

ΜΥΘΟΣ

Ο Δημήτρης Τσιγάρας γεννήθηκε στο Βαλτινό Τρικάλων το 1962. Σπούδασε στο Τ.Ε.Ι. Αθηνών στη σχολή Γραφικών Τεχνών. Εργάστηκε για 10 χρόνια στο Ίδρυμα Στέγη Ειδικής Θεραπευτικής και Επαγγελματικής Αγωγής Τρικάλων ως Εκπαιδευτής της Λαϊκής Τέχνης. Το 1998 εκλέχθηκε Δήμαρχος στο Δήμο Καλλιδένδρου, Τρικάλων, όπου και διατέλεσε τη θητεία του για 4 χρόνια. Έκτοτε, επαγγελματικά δραστηριοποιείται στις Γραφικές Τέχνες ως Γραφίστας, διατηρώντας γραφείο στα Τρίκαλα. Η ενασχόλησή του με τις καλές τέχνες εναλλάσσεται κατά καιρούς. Πότε με τη ζωγραφική, πότε με τη φωτογραφία, πότε με τη μουσική, πότε με την ποίηση και πότε με τη συγγραφή βιβλίων. Έχει μια κόρη, την Γεωργία, η οποία σπούδασε Καθηγήτρια Φυσικής Αγωγής στα ΤΕΦΑΑ Τρικάλων.

Ήταν λένε κάποτε και είναι αληθινό
ένας νέος έμπορας από το Βαλτινό.

Είχε τρία άλογα βαρβάτα δυνατά
και ταξίδια έκανε συχνά προς τη Φραγκιά.

Δυο τρεις φορές το χρόνο ταξίδευε εκεί
κι έμοιαζε η πραμάτεια του προίκα βασιλική.

Αγόραζε μπακίρια, μετάξια, ασημικά,
υφάσματα, κασμίρια και ρούχα πλουμιστά.

Σε ένα απ' τα ταξίδια του, γυρνώντας στο χωριό