Κάτω από το ασημένιο, παγωμένο φως της πλήρους σελήνης, που έλουζε τα θεόρατα δέντρα του δάσους με σκιές σαν δαντέλα, ο αέρας μύριζε βρεγμένο χώμα, καμένο ξύλο και παλιό θυμίαμα. Στην καρδιά του ξέφωτου, μια τεράστια φωτιά έκαιγε χωρίς φλόγες, βγάζοντας μόνο σπινθήρες που ανέμιζαν προς τον ουρανό σαν χρυσά μυρμήγκια.
Ψηλά, πάνω στο πιο χοντρό, γκρίζο κλαδί μιας αιωνόβιας βελανιδιάς, καθόταν η μάγισσα. Τα σκούρα ρούχα της χάνονταν στη νύχτα, αλλά το πρόσωπό της φαινόταν καθαρά, φωτισμένο από κάτω, με μάτια που έλαμπαν σαν δύο κομμάτια όνυχα. Δεν κουνιόταν. Παρακολούθησε τη μαγική τελετή καθώς εκτελείται με μια προσοχή αρχαία και ακίνητη, σαν να ήταν κομμάτι του ίδιου του δέντρου.
Γύρω από τη φωτιά, μέσα στη σιωπή της νύχτας, ακούγονταν μόνο απαλά, ρυθμικά βήματα. Με μια σιωπηλή εντολή, ένα ελαφρύ νεύμα του κεφαλιού της και μια αδιόρατη κίνηση των δαχτύλων της, οδηγεί τα βήματα των γάτων γύρω από τη φωτιά. Ήταν δεκάδες, όλες κατάμαυρες, με τρίχωμα που γυάλιζε σαν γυαλισμένος χαλκός κάτω από το φεγγάρι. Κινούνταν σε έναν αυστηρό, αέρινο κύκλο, χωρίς ούτε ένα νιαούρισμα, σαν μια παράξενη πομπή σκιών που ακολουθούσε γεωμετρικούς κανόνες χαραγμένους στο χώμα.
Καθώς ο κύκλος έκλεισε για τρίτη φορά και οι γάτες στάθηκαν ακίνητες, κοιτάζοντας όλες μαζί προς τη φωτιά, το μαγικό θαύμα γίνεται πραγματικότητα. Οι σπίθες σταμάτησαν να πέφτουν και υψώθηκαν ψηλότερα, σχηματίζοντας στον αέρα έναν αιωρούμενο, πύρινο καθρέφτη. Μέσα του, εικόνες από άλλες εποχές και ξεχασμένα βασίλεια πέρασαν σαν αστραπή, πριν διαλυθούν ξανά σε καπνό που μύριζε γιασεμί.
Η μάγισσα έκλεισε αργά τα μάτια, το πρόσωπό της γύρισε ελαφρά προς το φεγγάρι, και οι γάτες διασκορπίστηκαν αθόρυβα στις σκιές, αφήνοντας πίσω τους μόνο τη ζεστασιά της στάχτης.
"BLACK CAT DANCE" ΑΠΌ J. DELANCEY, 1916
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.