Ο Πραματευτής του Ιωάννη Γρυπάρη.

Ο Πραματευτής του Ιωάννη Γρυπάρη.

Ήρθε απ’ την Πόλη νιος πραματευτής
με διαλεχτή πραμάτεια,
μ’ ασημικά και χρυσικά
και με γλυκά και μαύρα μάτια.Κ’ οι νιες ποθοπλαντάζουν του χωριού
στις πόρτες και στα παραθύρια,
κι οι παντρεμένες ξενυχτάν

ΗΛΙΟΣ ΚΑΙ ΦΕΓΓΑΡΙ: Η Κρίση του Γέρου και η Ράβδος της Δικαιοσύνης

ΗΛΙΟΣ ΚΑΙ ΦΕΓΓΑΡΙ: Η Κρίση του Γέρου και η Ράβδος της Δικαιοσύνης

I. Η Κοσμική Διαμάχη και η Δίκαιη Κρίση

Μια φορά κι έναν καιρό, σ’ έναν τόπο που τον έζωνε η γαλήνη του βουνού και η αγριάδα του γκρεμού, ζούσε ένας ΓΕΡΟΣ με τη ΓΡΙΑ του. Φτωχοί ήταν στη θήκη, μα πλούσιοι στην υπομονή. Μια μέρα, ο γέρος πήρε το ΔΙΚΕΛΙ του στον ώμο και τράβηξε για το ΜΠΕΛΙ, το αμπέλι του, να σκάψει τη γη και να

Ο ΣΙΜΙΓΔΑΛΕΝΙΟΣ

Ο ΣΙΜΙΓΔΑΛΕΝΙΟΣ: Το Άγαλμα της Αγάπης και η Μεγάλη Αναζήτηση

I. Η Απόφαση και η Ιερή Ζύμωση

Μια φορά κι έναν καιρό, σε ένα βασίλειο που το λούζε η θάλασσα, ζούσε ένας βασιλιάς που είχε μια θυγατέρα μοναχοκόρη. Η ομορφιά της ήταν ονομαστή, μα η καρδιά της ήταν κάστρο απόρθητο. Ο πατέρας της, ανήσυχος για το μέλλον του θρόνου, της έφερνε κάθε λογής μνηστήρες: πρίγκιπες με ασημένιες πανοπλίες,

Η ΜΑΡΟΥΛΑ

 

Η ΜΑΡΟΥΛΑ: ΤΟ ΤΑΜΑ ΤΟΥ ΦΩΤΟΣ ΚΑΙ Η ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΗ ΓΗ

I. Η Προσευχή και η Γέννηση του Άστρου

Μια φορά κι έναν καιρό, σε ένα σπίτι που η σιωπή είχε φωλιάσει για χρόνια στις γωνιές του, ζούσε μια γυναίκα με καρδιά διψασμένη για ζωή. Τα χρόνια περνούσαν σαν σύννεφα που δεν αφήνουν βροχή, και η αγκαλιά της έμενε άδεια. Κάθε πρωί, ανέβαινε στο παραθύρι της, εκεί που οι πρώτες αχτίδες του ήλιου

Η ΑΝΘΟΥΣΑ, Η ΞΑΝΘΟΥΣΑ, Η ΧΡΥΣΟΜΑΛΛΟΥΣΑ

Το Gemini είπε

Η ΑΝΘΟΥΣΑ, Η ΞΑΝΘΟΥΣΑ, Η ΧΡΥΣΟΜΑΛΛΟΥΣΑ: Ένα Παραμύθι Αγάπης και Λήθης

Σε έναν κόσμο όπου οι κατάρες πιάνανε τόπο και η μαγεία φώλιαζε στις σκιές, ζούσε μια γριά φτωχή, με ψυχή μαρτυρική. Εφτά χρόνια λαχταρούσε μια φακή να γευτεί, μα

Η ΜΥΡΣΙΝΑ

Ο ΗΛΙΟΣ Ο ΚΡΙΤΗΣ ΚΑΙ ΤΟ ΦΑΡΜΑΚΙ ΤΗΣ ΖΟΥΛΙΑΣ Μια φορά κι έναν καιρό, σε έναν τόπο που τον έλουζε το φως, ζούσαν τρεις αδερφές ορφανές. Μια μέρα, καθώς ο ήλιος έγερνε να βασιλέψει, στάθηκαν και οι τρεις αράδα-αράδα στο προσήλιο και φώναξαν: — «Ήλιο μου, προς ήλιο μου, ποια από μας τις τρεις είναι η καλύτερη;» Κι ο Ήλιος, που δεν ξέρει να κρύβει την αλήθεια, αποκρίθηκε: — «Η μια καλή κι η άλλη καλή, μα η μικρότερη, η Μυρσίνα, ακόμα και καλύτερη!» Σαν τα άκουσαν αυτά οι

ΤΟ ΛΙΟΝΤΑΡΙ, ΤΟ ΚΑΠΛΑΝΙ ΚΙ Ο ΑΪΤΟΣ

Σε έναν καιρό παλιό, σ’ ένα βασίλειο μακρινό, ζούσε ένας Ρήγας που είχε τρεις θυγατέρες, τρεις όμορφες τσιούπρες, και τρεις γιους αντρειωμένους. Όταν ήρθε η ώρα η στερνή, ο θάνατος του χτύπησε την πόρτα. Κάλεσε τότε τα παιδιά του και με φωνή τρεμάμενη τους είπε: — «Εγώ, παιδιά μου, τώρα αποθνήσκω. Μια χάρη σας ζητώ μονάχα: να φροντίσετε να παντρέψετε τις αδερφές σας και ύστερα να παντρευτείτε και εσείς». Στράφηκε μετά στον στερνοπούλι του, τον μικρότερο, και του ψιθύρισε ένα μυστικό: — «Και για σένα, γιε μου, σου έχω μια ξωτική, κλεισμένη στον κρυσταλλένιο οντά. Όντας παντρευτούν οι αδερφές

ΟΙ ΤΥΠΟΙ ΤΩΝ ΠΑΡΑΜΥΘΙΩΝ: Η ΔΙΕΘΝΗΣ ΤΑΞΙΝΟΜΗΣΗ (ATU)

1. ΜΥΘΟΙ ΖΩΩΝ (ΤΥΠΟΙ 1-299)

Σε αυτή την κατηγορία, οι πρωταγωνιστές είναι ζώα που διαθέτουν ανθρώπινη λαλιά και συμπεριφορά.

• Χαρακτηριστικά: Εστιάζουν στην πονηριά, την εξαπάτηση ή τη συνεργασία. Συνήθως υπάρχει η σύγκρουση μεταξύ ενός «έξυπνου» ζώου (π.χ. αλεπού) και ενός «δυνατού αλλά ανόητου» (π.χ. λύκος ή αρκούδα).

• Υποκατηγορίες: Περιλαμβάνουν μύθους για άγρια ζώα, για τη σχέση άγριων και ήμερων ζώων,

Η ΠΑΝΤΟΔΥΝΑΜΙΑ ΤΟΥ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑΚΟΥ ΛΟΓΟΥ: ΜΙΑ ΕΞΑΝΤΛΗΤΙΚΗ ΦΙΛΟΛΟΓΙΚΗ ΚΑΙ ΑΝΘΡΩΠΟΛΟΓΙΚΗ ΜΕΛΕΤΗ

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1: Η ΓΕΝΕΣΗ ΚΑΙ Η ΟΝΤΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΕΙΔΟΥΣ

Το παραμύθι αποτελεί την αρχαιότερη μορφή πνευματικής παραγωγής της ανθρωπότητας. Δεν είναι απλώς μια διήγηση, αλλά ένας συμβολικός χάρτης του σύμπαντος.

1.1. Η Μονοδιαστατότητα και η Αποδοχή του Θαυμαστού

Ο ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΟΣ ΠΡΙΓΚΙΠΑΣ ΤΟΥ OSCAR WILDE

Υψηλά πάνω από την πόλη, πάνω σε μια ψηλή στήλη, στεκόταν το άγαλμα του Ευτυχισμένου Πρίγκιπα. Ήταν ολόκληρος καλυμμένος με λεπτά φύλλα καθαρού χρυσού, για μάτια είχε δύο λαμπερά ζαφείρια και ένα μεγάλο κόκκινο ρουμπίνι σπινθήριζε στη λαβή του σπαθιού του. Ήταν πράγματι πολύ θαυμαστός. «Είναι τόσο όμορφος όσο ένας ανεμοδείκτης-πετεινός», παρατήρησε ένας από τους Δημοτικούς Συμβούλους που ήθελε να αποκτήσει φήμη ανθρώπου με καλλιτεχνικό γούστο· «μόνο που δεν είναι τόσο χρήσιμος», πρόσθεσε, φοβούμενος μη θεωρήσουν οι άνθρωποι ότι δεν είναι πρακτικός, κάτι που φυσικά δεν ίσχυε. «Γιατί δεν μπορείς να είσαι σαν τον Ευτυχισμένο Πρίγκιπα;» ρωτούσε μια στοργική μητέρα το μικρό της αγόρι που έκλαιγε για το φεγγάρι. «Ο Ευτυχισμένος Πρίγκιπας ποτέ δεν σκέφτεται να κλάψει για τίποτα». «Χαίρομαι που υπάρχει κάποιος στον κόσμο που είναι τόσο ευτυχισμένος», ψιθύρισε ένας

Ζμέι και Λίντβερ: οι σοφοί και καταχθόνιοι δράκοι των Σλάβων

Victor Vasnetsov. Fight the Dobrynya Nikitich with Zmey Gorynych (dragon). 1913-1918. The Victor Vasnetsov Home-Museum, Moscow, Russia.

λόγος φυσικά για τους δράκους. Αυτά τα μεγαλόπρεπα, ερπετόμορφα όντα που στολίζουν με μοναδικό τρόπο, εδώ και αιώνες, τους θρύλους ανά την υφήλιο. Στο παρόν άρθρο όμως θα μας απασχολήσει κυρίως η ιστορία και η εμπνευσμένη προέλευση των δράκων, όπως αυτή αναπαριστάται με γλαφυρό τρόπο στις αφηγήσεις των Σλάβων! Ας ξεκινήσουμε όμως προτού οι δράκοι μας απογειωθούν!

Prawny (CC0), Pixabay

Ένας από τους πρώτους πολωνούς χρονικογράφους, ο Wincenty Kadłubek ο οποίος έδρασε κατά τοn 13ο αιώνα, αναφέρει πως την εποχή της βασιλείας του Κράκους ένας τεράστιος δράκος έφτασε πετώντας στην περιοχή της σημερινής Κρακοβίας κι εγκαταστάθηκε μέσα στο σπήλαιο του λόφου Wawel. Το θηρίο, που έκτοτε ονομάστηκε Δράκος του Wawel (Smok Wawelski) για ευνόητους λόγους, απαιτούσε να του προσφέρεται σε καθημερινή βάση ένας μεγάλος αριθμός από ζώα κι όταν αυτά δεν επαρκούσαν για να κορέσουν την πείνα του τότε τη θέση τους έπαιρναν οι δυστυχείς κάτοικοι της περιοχής και ιδιαίτερα οι νεαρές τους

ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΣΤΗ ΧΑΛΚΙΔΑ

Μια υπέροχη γιορτή διοργανωσε το θέατρο Χαλκίδας σήμερα Κυριακή 28 Δεκεμβρίου στο Συνεδριακό Κέντρο της Περιφερειακής Ενότητας.Όλες οι παραστάσεις ήταν εκπληκτικές και αξίζουν συγχαρητήρια σε όλους τους συντελεστές και ειδικά στη διοίκηση του Θεάτρου. Η εκδήλωση ξεκίνησε με την σύντομη ομιλία της προέδρου του Θεάτρου Χαλκίδας Μαίρης
Μουρσελά η οποία ευχαρίστησε ολους τους συντελεστές και όλους όσους βοήθησαν για να παραγματοποιηθεί η εκδήλωση.

Το καλιτεχνικό πρραμμα ξεκίνε εντυπωσιακά θα λέγαμε προιδεαζοντάς μας για το τι θα ακολουθούσε.Το καλλιτεχνικό εργαστήρι του Πανευβοϊκού Συλλόγου ΑμεΑ Άνθρωπος Ελπίδα Πολιτισμός Α.με.Α ξεκίνησε με την παράσταση "Μουσικοχορευτικό θέαμα" σε χορογραφία, επιμέλεια, διδασκαλία Νίκης Κατσώνη, μουσική επιμέλεια Θάνου Δημητρίου.Χορός,μουσική,τραγούδια,παντομίμες και τι δεν έκαναν αυτά τα υπέροχα παιδιά.Η αποκορύφωση ήταν όταν ο Θάνος Δημητρίου κάλεσε τους θεατές και ειδικά τα παιδιά να ανέβουν στην σκηνή και να συμμερέχουν στο δρώμενο.

Ακολούθησε η παράσταση απο την ομάδα ενηλίκων του Θεάτρου Χαλκίδας "Το σπασμένο έλκηθρο του Άι Βασίλη" της Χαλκιδαίας συγγραφέως Έλενας Γλωσσιώτη, σε σκηνοθετική επιμέλεια του Γιάννη Παπαγιάννη.Υπέροχο σενάριο,ωραία σκηνοθεσία,καταπληκτικές ερμηνείες

Η εκδήλωση τελείωσε με το εργαστήρι πολυφωνικού τραγουδιού Κλωστή Λαλιά με τίτλο: "Σαν ήλιος φέγγει" .Τραγούδησαν Κάλαντα του Δωδεκαημέρου από όλο τον κόσμο – από δοξασίες του Χειμερινού Ηλιοστασίου μέχρι ύμνους της Θείας Γέννησης. Ηταν μια παράσταση - τελετουργία για το σκοτάδι που υποχωρεί και το φως που επιστρέφει.Παράλληλα στην είσοδο το Ε.Ε.Ε.ΕΚ. Χαλκίδας (Ειδικό Εργαστήριο Επαγγελματικής Εκπαίδευσης) για ΑμεΑ είχε έκθεση με δημιουργίες απο τα εργαστήρια, Αγγειοπλαστικής, Υφαντικής και Γεωπονίας του.Στο τέλος της εκδήλωσης προσφέρθηκαν κεράσματα απο την εταιρεία fresh σπιτικό όπως έγραφε το μπουκαλάκι με το γευστικό αναψυκτικό που δοκίμασα.

.

Ελενα Γλωσσιωτη
Η Έλενα Γλωσσιώτη γεννήθηκε στη Χαλκίδα. Με έντονα και διαφορετικά βιώματα και πολλά βιβλία, με φαντασία κι όνειρα σκιαγραφήθηκε ο χαρακτήρας της. Σπούδασε Μαιευτική στην Αθήνα και επέστρεψε στη Χαλκίδα όπου παντρεύτηκε και εργάζεται ως δημοτική υπάλληλος. Μητέρα τεσσάρων παιδιών γλίστρησε μαζί τους ξανά στο παραμύθι και στο όνειρο. Το 2014 βραβεύτηκε από τη Γυναικεία Λογοτεχνική Συντροφιά για το παραμύθι της “Ο βοσκός της θάλασσας και η Αφρομαλλούσα”. Το πρώτο παιδικό-νεανικό της βιβλίο “Ο Φύλλος”, σε εικονογράφηση της Μυρτώς Δεληβοριά, έχει βραβευτεί από τον Κύκλο Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου (για τον σχεδιασμό εξωφύλλου) και βρέθηκε στη λίστα των White Ravens 2016. Η συλλογή παραμυθιών της “Τα παιδιά του κόσμου βάφουν το μαύρο” βραβεύτηκε από τον Κυπριακό Σύνδεσμο Παιδικού Νεανικού Βιβλίου.

Τα κάλαντα στο Μέτσοβο

Τα κάλαντα στο Μέτσοβο τα παλαιότερα χρόνια τα έλεγαν την προπαραμονή Χριστουγέννων μετά τις 12 την νύχτα κι οι πόρτες των σπιτιών ήταν κλειστές. Όταν ακούγεται το «Άνιη μούλτς» (Χρόνια Πολλά!), τότε ανοίγει την πόρτα ο νοικοκύρης. 

Κάλαντα Μετσόβου

Κουλίντε, Μελίντε,

μπαγκάτσ του μίντε,

κα Χριστόλου σ’ αμιντά,

Σταμαρία φασκιουσί,

σαρμπατοάρε απιρί,

σ’ χαράοα ν’ αμβαρτί.

Ανίη μουλτσ σ’ μπανάτσ,

Μουλιέρι σ’ μπαρμπάτσ,

Κουλάτσι σ’ να ντάτσ.

- 

Κόλιντρα, Μέλιντρα,

βάλτε το στο μυαλό,

ο Χριστός γεννήθηκε,

η Παναγιά φάσκιωσε,

γιορτή ξημέρωσε,

με χαρά μάς αγκάλιασε.

Χρόνια πολλά, να ζήσετε,

γυναίκες κι άντρες,

κουλούρια να μας δώσετε.

Φεγγαρόλια

Γιάννης Γιαννούκος

Τα παιδιά χάραζαν στο χώμα το σχέδιο που βλέπετε  τραβώντας γραμμές με κάποιο ξύλο και όταν το τσιμέντο μπήκε στη ζωή μας το χάραζαν με κιμωλία ή με κάρβουνο πάνω σε ταράτσες. αυλές ή δρόμους.

Το κάθε παιδί είχε την αμάδα του (σκατούλι), που ήταν συνήθως κάποιο σπασμένο κεραμίδι όσο πιο επίπεδο γινόταν ή μια πλακαρή πέτρα.

Έβαζε την αμάδα στο πρώτο δεξιά τετράγωνο και πατώντας στο ένα

πόδι (τσακ τσακς) έσπρωχνε με το πόδι την αμάδα του από τετράγωνο σε τετράγωνο, μέχρι να φτάσει στο δεξί μέρος του ουρανού.

Εκεί πατούσε και τα δύο πόδια για να ξεκουραστεί.

Περνούσε μετά την αμάδα στο αριστερό μέρος του ουρανού και ξαναπατούσε στα δύο πόδια.

Στη συνέχεια κατέβαινε ένα-ένα τα τετραγωνάκια από την αριστερή πλευρά και όταν τέλειωνε ο γύρος, πατούσε και στα δύο πόδια για να ξεκουραστεί, άρχιζε πάλι να ανεβαίνει τα τετραγωνάκια από την αριστερή πλευρά αλλά αυτή τη φορά δύο-δύο μέχρι τον ουρανό και ξανά από αριστερά κατέβαινε.

Η Τρίτη προσπάθεια ήταν να ανεβεί η αμάδα με ένα χτύπημα ως τον ουρανό και μετά να ξανακατεβεί πάλι με ένα χτύπημα από την αριστερή μεριά.

Ευνόητο είναι ότι ο παίχτης σταματούσε και συνέχιζε ο άλλος, μέχρι να ξανά έρθει η σειρά του, και να ξεκινήσει από εκεί που σταμάτησε, αν η αμάδα του σταματούσε πάνω σε γραμμή ή έβγαινε έξω από τον οριοθετημένο χώρο του παιχνιδιού ή αν ο παίχτης

Ο Νίνο Τσακβετάτζε

Κουκλοθεατρική παράσταση "Η Κάλω, η Μπάμπω και ο Καλικάντζαρος"

 

     «Η Κάλω, η Μπάμπω και ο καλικάντζαρος» είναι ένα πρωτότυπο θεατρικό έργο, βασισμένο σε ένα κλασικό ελληνικό παραμύθι, σε διασκευή για κουκλοθέατρο με μεγάλες κούκλες.   Υπόθεση   Η Κάλω και η Μπάμπω είναι δυο αδελφές που ζουν μόνες σε ένα χωριό της Θεσσαλίας. Η Κάλω είναι ένα

Χριστούγεννα (Στη Γωνιά Μας Κόκκινο..

https://christianikatragoudia.gr/wp-content/uploads/to-anammeno-tzaki.featured.mp3 Στη γωνιά μας κόκκινο τ’ αναμμένο τζάκι, τούφες χιόνι πέφτουνε στο παραθυράκι. Όλο απόψε ξάγρυπνο μένει το χωριό και χτυπά Χριστούγεννα το καμπαναριό. Έλα, εσύ που αρχάγγελοι σ’ ανυμνούν απόψε, πάρε από την πίτα μας που