Μεσαιωνικό κουκλοθέατρο

< "Το Unabrante απεικονίζει ένα μεσαιωνικό κουκλοθέατρο με μαγεμένο πλήθος να παρακολουθεί ιππότες με πανοπλία στη μάχη, με φόντο ένα περίτεχνο θεατρικό"div class="separator" style="clear: both;">

Ένα Ανατολίτικο Παραμύθι - Ιστορία Ύπνου || Αφήγηση: Κάρμεν Ρουγγέρη

"Κουκλοπαίχτης και μουσικός του δρόμου σε δρόμο της Νάπολης της Ιταλίας" - 1870

https://www.facebook.com/groups/198722166898822/user/100041942771042

«O Eγωιστής Γίγαντας» του Όσκαρ Ουάιλντ

  Κάθε απόγευμα, φεύγοντας απ’ το σχολείο, τα παιδιά το ‘χαν συνήθεια να παίζουν στον κήπο του γίγαντα. Ήταν ένας πελώριος, μαγευτικός κήπος, μ’ απαλή πράσινη χλόη και χιλιάδες πολύχρωμα λουλούδια όμοια μ’ αστέρια κι ακόμα, εδώ κι εκεί, δώδεκα ροδα-κινιές φορτωμένες ρόδινα κι ολόλευκα ντελικάτα ανθάκια απ’ της άνοιξης τ’ άγγιγμα, που το φθινόπωρο βάραιναν απ’ τα πολύχυμα φρούτα.

Τα πουλιά κάθονταν στα δέντρα και κελαηδούσαν τόσο γλυκά, που τα παιδιά σταματούσαν το παιχνίδι για να τ’ ακούσουν. «Πόσο ευτυχισμένα εί-μαστε εδώ!» έλεγαν αναμετάξυ τους.Κάποια μέρα ο γίγαντας γύρισε. Εφτά ολάκερα χρόνια ήταν σ’ επίσκεψη, στο φίλο του το δράκο της Κόρνις, κι όταν τα χρόνια πέρασαν κι εκείνος είχε τελειώσει ό,τι είχε να πει -αφού δεν είχε και πολλά να συζητήσει- αποφάσισε το γυρισμό στο κάστρο. Την ώρα που ‘φτασε, αντίκρισε τα παιδιά να παίζουν στον κήπο. «Τι δουλειά έχετε εδώ;» φώναξε μ’ οργή, και τα παιδιά το ‘βαλαν στα πόδια τρομαγμένα. «0 κήπος είναι μοναχά δικός μου», είπε ο γίγαντας. «Όλοι μπορούν να το καταλάβουν, και δεν θα επιτρέψω σε κανένα να παίζει εδώ, έξω από μένα». Κι έτσι, έχτισε έναν πελώριο τοίχο ολόγυρα

"A Punch and Judy function on the beach"

"A Punch and Judy function on the beach" - Faye Whittaker - άγνωστη ημερομηνία - Η Φαίη γεννήθηκε και μεγάλωσε στα βόρεια της Αγγλίας, σε μια αρκετά παραλιακή πόλη του Southport.

Θέατρο Σκιών στο Αλγέρι

"Θέατρο Σκιών στο Αλγέρι της Αλγερίας" - άγνωστος συγγραφέας - ηχογραφήθηκε από το L'album, journalale letterario e di belle arti, 13 Απριλίου 1844,

Υπάρχουν οι «τόποι» των παραμυθιών;

Σαν το σιτάρι σπέρνεται στον κόσμο η αλήθεια Kι απ’ τον καθάριο σπόρο της φυτρώνουν παραμύθια. Kαλότυχος όποιος μπορεί τα στάχυα να θερίσει Kαι το σιτάρι απ’ τ’ άχυρο καλά να ξεχωρίσει. Για τον μικρό τον κόπο του μεγάλο κέρδος μένει: Όλη η αλήθεια που θα βρει στα ψέματα κρυμμένη! (Γεώργιος Δροσίνης, Παιδικά παραμύθια, Eκδότης Iωάν. N. Σιδέρης, χ.χ.) Θα καταθέσω την άποψή μου εξ αρχής. Τα παραμύθια είναι το πιο μεγάλο «κοινό μυστικό» όλων των ανθρώπων. Τα παραμύθια υπάρχουν ή μάλλον τα παραμύθια είναι αληθινά, ή, ακόμα πιο ορθά, ό,τι υπάρχει στο περιεχόμενο των παραμυθιών είναι

Το Θέατρο των Κουκλοθεάτρων

Το Θέατρο των Κουκλοθεάτρων (Μια τυπική λειτουργία του Guignol)" - 1884 - ελαιογραφία σε καμβά - Paul Louis Martin des Amoignes , ψευδώνυμο του Louis Martin (Benin-d'Azy (Nièvre ) - 4 Ιουνίου 1850, Νεβέρ (Nièvres) / 30 Ιουνίου 1925) Γάλλος ζωγράφος.

100 ΞΑΙΑ

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ ΚΥΡΑΝΑ

"Odalisque Aux Pantins"

"Odalisque Aux Pantins" - 1930 - Βελγικό Σύγχρονο Σχολείο - ελαιογραφία σε καμβά - Georges Brasseur - Βέλγιο - (1880/1950)

"Ο Ιάπωνας Κουκλοπαίχτης Bungoro Yoshida

"Ο Ιάπωνας Κουκλοπαίχτης Bungoro Yoshida με τις μαριονέτες του" - 1950 - χαραγμένος σε ξύλο - Junichiro Sekino (1914/1988, Ιαπωνία) - Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης

Αφήγηση Παραμύθια

The Willow Pattern O θρύλος και η αλήθεια

Το Willow Pattern είναι ένα δημοφιλές σχέδιο σε κεραμικά είδη, γνωστό κυρίως για την αγγλική εκδοχή του, η οποία αναπτύχθηκε στα τέλη του 18ου αιώνα. Ονομάστηκε έτσι από ένα δέντρο ιτιάς (willow) που είναι κεντρικό στοιχείο του. Η ιστορία του σχεδίου απεικονίζει μια θλιβερή ιστορία αγάπης και περιλαμβάνει στοιχεία όπως μία γέφυρα, μία παγόδα, τρεις χαρακτήρες και δύο πουλιά. Το σχέδιο έγινε εξαιρετικά δημοφιλές και παράγεται σε πολλές παραλλαγές μέχρι σήμερα «Ο θρύλος λέει ότι στην αρχαία Κίνα, υπήρχε ένας πλούσιος μανδαρίνος που είχε μια κόρη ονόματι Κουνγκ-σε. Ερωτεύτηκε τον ταπεινό λογιστή του πατέρα της, τον Τσανγκ, κάτι που εξόργισε τον πατέρα της. Για να τους κρατήσει χωριστά, έδιωξε την Τσανγκ και της υποσχέθηκε να της βρει ένα πιο κατάλληλο ταίρι. Αλλά ο Κουνγκ-σε και η Τσανγκ ήταν αποφασισμένοι να είναι μαζί και έφυγαν. Έζησαν ευτυχισμένοι σε ένα μακρινό νησί μέχρι που ο πατέρας της Κουνγκ-σε το έμαθε και έστειλε έναν στρατό για να την φέρει πίσω. Σε μια τραγική τροπή των γεγονότων, ο Κουνγκ-σε και η Τσανγκ πέθαναν ο ένας στην αγκαλιά του άλλου αντί να χωριστούν ξανά.» Η Πραγματική Ιστορία Στα τέλη του 18ου αιώνα, η Αγγλία γνώρισε μια άνθηση στην κεραμική βιομηχανία, τροφοδοτούμενη από τις νέες εξελίξεις στην τεχνολογία και τα υλικά. Το Στάφορντσιρ, ειδικότερα, αναδείχθηκε σε κέντρο παραγωγής κεραμικών, με δεκάδες εργοστάσια και στούντιο που κατασκεύαζαν τα πάντα, από πήλινα σκεύη μέχρι πορσελάνη. Ένα από τα πιο δημοφιλή στυλ κεραμικών εκείνη την εποχή ήταν τα μπλε και άσπρα μεταφορικά, τα οποία παρουσίαζαν περίπλοκα σχέδια τυπωμένα σε κεραμικά κομμάτια χρησιμοποιώντας χαραγμένες χάλκινες πλάκες. Αυτά τα σχέδια συχνά απεικόνιζαν σκηνές από τη φύση, τη μυθολογία ή ιστορικά γεγονότα και ήταν ιδιαίτερα περιζήτητα από συλλέκτες και καταναλωτές. Το Σχεδίο Ιτιάς ήταν ένα από τα πολλά σχέδια που εμφανίστηκαν κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, αλλά γρήγορα έγινε ένα από τα πιο δημοφιλή και διαχρονικά. Παράχθηκε για πρώτη φορά από αρκετές αγγλικές εταιρείες κεραμικών στις αρχές του 19ου αιώνα, με πιο αξιοσημείωτη την Spode. Το σχέδιο τυπώθηκε σε όλα, από τσαγιέρες και πιάτα μέχρι πλακάκια και γλάστρες, και έγινε βασικό στοιχείο των νοικοκυριών της μεσαίας τάξης σε όλη την Αγγλία.Η δημοτικότητα του μοτίβου ιτιάς οφειλόταν εν μέρει στον ελκυστικό και εύκολα αναγνωρίσιμο σχεδιασμό του, αλλά τροφοδοτήθηκε επίσης από τις προσπάθειες μάρκετινγκ των εταιρειών κεραμικής που το παρήγαγαν. Προκειμένου να κάνουν το σχέδιο πιο ελκυστικό για τους καταναλωτές, αυτές οι εταιρείες άρχισαν να προωθούν μια ρομαντική και εξωτική ιστορία που συνέδεε το μοτίβο ιτιάς με την Κίνα και την κινεζική μυθολογία.

ΠΑΡΟΙΜΙΟΜΥΘΟΙ ΤΗΣ ΔΕΣΚΑΤΗΣ

ΚΩΣΤΑΣ ΣΠΑΝΟΣ 73 ΠΑΡΟΙΜΙΟΜΥΘΟΙ ΤΗΣ ΔΕΣΚΑΤΗΣ 97 ΠΡΟΛΟΓΙΚΑ Ο όρος «παροιμιόμυθος», χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά από τον καθηγητή της Λαογραφίας Δημ. Δουκάτο, στο βιβλίο-του: Νεοελληνικοί παροιμιόμυθοι [«Ερμής», Αθήνα 1972, σελ. 184]. Κι όπως λέει ο ίδιος

Vanessa Woolf storytelling with Reception Class

Τεχνικές ανάγνωσης-αφήγησης παραμυθιών

Παροιμιόμυθοι 1

Οι γνωστές μας παροιμίες, σύμφωνα με τον καθηγητή της Λαογραφίας Δημ. Λουκάτο, λέγονται παροιμιόμυθοι. Ο μακαρίτης καθηγητής διαιρεί τους παροιμιόμυθους σε 5 ομάδες: αφηγηματικοί, περιγραφικοί, διαλογικοί, φραστικοί και παροιμοιαστικοί. Κάθε χωριό μπορεί να έχει 2-5 αποκλειστικά