![]() |
| Nika Golts, 1958. |
Ιακωβιδης Γεωργιος – Παιδικη συναυλια
Σάββατο 13 Δεκεμβρίου 2025
Παρασκευή 12 Δεκεμβρίου 2025
Σκαρκατζούλια
Καλικάντζαροι (Καρκατζούλια ή Σκαρκατζούλια)
στη Στενή Ευβοίας

στη γη και ενοχλούν κατά τις νύχτες τους ανθρώπους, από την παραμονή των Χριστουγέννων μέχρι τα Θεοφάνια.
Οι καλικαντζαραίοι, έρχονται από κάτω από τη γη, όπου ολόκληρο το χρόνο, προσπαθούν με τσεκούρι, πριόνια κ.λ.π. να κόψουν το δέντρο που βαστάει τη γη. Κόβουν-κόβουν, μέχρι που έχει μείνει πολύ λίγο ακόμα, αλλά τότε έρχονται τα Χριστούγεννα και λένε "άιστε να πάμε πάνω στη γη και θα πέσει μοναχό του". Ανεβαίνουν λοιπόν πάνω στη γη και τα θεοφάνεια που γυρίζουν, βλέπουν το δέντρο ολάκερο, ακέραιο, άκοπο. Και πάλι κόβουν και πάλι έρχονται τα Χριστούγεννα, και όλο απ' την αρχή.
ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ
Πέμπτη 11 Δεκεμβρίου 2025
Το πουκάμισο
Ήταν που λέτε κάποτε ένα βασιλιάς που αρρώστησε βαριά. Τόσο βαριά αρρώστησε που έταξε το μισό του βασίλειο σε όποιον θα τον γιάτρευε.
Όσο όμως κι αν προσπάθησαν οι γιατροί, οι σοφοί και οι μάγοι κανείς δεν κατάφερε να τον γιατρέψει. Μια μέρα ένας γέρο σοφός αποφάνθηκε πως ο βασιλιάς θα γίνει καλά αν φορέσει το πουκάμισο του πιο ευτυχισμένου ανθρώπου που ζούσε στο βασίλειο.
"Ευρυτανικά κάλαντα"
Ιχνηλατήσαμε και σας παρουσιάζουμε μέσα από τις ηλεκτρονικές σελίδες του "Ευρυτάνα ιχνηλάτη" ένα εξαιρετικό λαογραφικό πόνημα που αναφέρεται στα παλιά "Ευρυτανικά κάλαντα", όχι τόσο τα... "κλασσικά" που όλοι γνωρίζουμε, αλλά περισσότερο εκείνα τα σπάνια, τα άγνωστα και ξεχασμένα, που πλέον δεν υπάρχουν ούτε τραγουδιούνται, πια, στα πάντα αγαπημένα μα μοναχικά και ενίοτε
Η γιαγιά και τα παγανά!
Για τους μικρούς μας φίλους επιλέξαμε να παρουσιάσουμε ένα Χριστουγεννιάτικο Ευρυτανικό Παραμύθι. Λιτό, περιεκτικό και με συμβολισμούς τέτοιους που μόνο η σοφή λαϊκή μας παράδοση ξέρει να χαρίζει. Το παραμύθι αυτό, που μας διηγείται η γιαγιά Ελένη, δεν έχει δημοσιευθεί ποτέ ξανά και καταγράφεται για πρώτη φορά από το blog μας. Απευθύνεται και σε… μεγάλα παιδιά!!!
«Ένας μικρός κηπουρός στην αγκαλιά του Φθινοπώρου»
Ο ήλιος χαμήλωνε αργά, αφήνοντας πίσω του μια χρυσή ομίχλη που έμοιαζε με ανάσα του καλοκαιριού που έσβηνε σιγά σιγά. Ήταν οι πρώτες μέρες του φθινοπώρου, εκείνες οι μέρες που ο αέρας μυρίζει ακόμη καλοκαίρι, μα το χώμα αρχίζει να βαραίνει, σαν να θυμάται το κρύο που πλησιάζει.
Μέσα στο μισοσκόταδο, ένα παιδί καθόταν γονατιστό μπροστά στις τουλίπες. Το ένδυμα του κρεμόταν φαρδύ, σαν ρούχο που το έχει δανειστεί από τον κόσμο των μεγάλων. Στο ένα χέρι κρατούσε το ποτιστήρι, κι από το άλλο απλωνόταν ένα δάχτυλο
Τόμτε
![]() |
| A Tomte engraving made in 1842 |
Σε μια εποχή που οι περισσότεροι Σουηδοί ήταν αγρότες, λέγεται ότι κάθε αγρόκτημα κατοικούνταν από το προγονικό πνεύμα του πρώτου αγρότη που δούλευε στο κτήμα. Το πνεύμα ονομαζόταν tomte, από τη λέξη tomt (οικόπεδο). Αυτή η μυθολογική φιγούρα λέγεται ότι ζούσε στο αγρόκτημα, αλλά πάντα μακριά από τα μάτια. Συχνά απεικονιζόταν ως ένας μικρόσωμος, ηλικιωμένος άνδρας με άσπρη γενειάδα, όπως φαίνεται στην γκραβούρα του 1842 που φαίνεται παραπάνω.
Ο «Jultomte» απο την Jenny Nystrom
![]() |
|
Τετάρτη 10 Δεκεμβρίου 2025
✨️✨️ !!Αστέρια πέφτουν,πέφτουν!
Naoko Stoop
Η Naoko Stoop, γεννηθηκε το 1982, είναι αυτοδίδακτη εχει έδρα το Μπρούκλιν και είναι συγγραφέας και εικονογράφος των New York Times Best Illustrated Picture Book. Είναι γνωστή για το μοναδικό καλλιτεχνικό της στυλ, το οποίο συχνά χρησιμοποιεί ως καμβά της υλικά όπως κόντρα πλακέ και καφέ



.jpg)
















