Τὸ μαρμαρωμένο βασιλόπουλο

Κώστας Κρυστάλλης

Ἕνα παλάτι ἀδιάβατο κλειστὸ καὶ ρημαγμένο
πανώρῃο βασιλόπουλο βαστάει μαρμαρωμένο.
Δέρν᾿ ἡ θολοῦρα, ἡ χειμωνιὰ τὸ ἔρμο τὸ παλάτι,
κι᾿ οὐδὲ μιλάει τὸ μάρμαρο, οὐδὲ κι᾿ ἀνοίγει μάτι.
Λάμπει ὁ ἥλιος, κελαϊδοῦν τῆς ἄνοιξης τ᾿ ἀηδόνια,
κι᾿ ἐκεῖνο μένει ἀσάλευτο, βουβὸ ἀπὸ τόσα χρόνια.
Κἄποια νεράϊδα τῆς ἐρμιᾶς καὶ μάγισσα ὠργισμένη

Ξημέρωσαν Χριστούγεννα.

Σπύρος. Βικάτος, Το χριστουγεννιάτικο δένδρο (προ 1932). Λάδι σε καμβά, 77 εκ. x 105 εκ. Εθνική Πινακοθήκη της Ελλάδος

Ξημέρωσαν Χριστούγεννα. Οι εκκλησιές σημαίνουν,

κουνιούνται τα καμπαναριά, κι οι φωνές που βγαίνουν

απ’ το βαθύ και διάπλατο κάθε καμπάνας στόμα,

μοιάζουν χερουβικούς ψαλμούς, σαν από ουράνιο δώμα.

Χιλιάδες τα Χριστούγεννα τα τραγουδούν άγγελοι,

«Τα Χριστούγεννα των ορφανών»

«Τα Χριστούγεννα των ορφανών» είναι ο τίτλος ενος διηγήματος/ιστορίας , που συχνά περιλαμβανόταν σε παλαιότερα ελληνικά σχολικά αναγνωστικά του δημοτικού. Η ιστορία διαδραματίζεται στα δύσκολα χρόνια της Κατοχής (συγκεκριμένα αναφέρεται το 1943) και περιγράφει τη φτώχεια, την πείνα και τη δυστυχία που μάστιζαν τον ελληνικό λαό. Επικεντρώνεται στην εμπειρία ορφανών παιδιών κατά την περίοδο των Χριστουγέννων, θίγοντας θέματα ανθρωπιάς, αλληλεγγύης και ελπίδας μέσα στις αντιξοότητες.

Ο ξανθός επισκέπτης

Ἡ χρονιὰ τοῦ 1943, ὅπως ὅλες οἱ χρονιὲς τῆς μαύρης Κατοχῆς, ἦταν φριχτή· πείνα, ἀρρώστια καὶ δυστυχία μάστιζαν τὸν τόπο. Ὅ,τι καλὸ εἶχε ὁ τόπος, τὸ ἔπαιρναν οἱ Γερμανοί· καὶ ὅ,τι ἄφηναν ἐκεῖνοι, τὸ ἅρπαζαν οἱ ᾽Ιταλοὶ καὶ οἱ Βούλγαροι.

Οι 20 Πιο Διάσημοι Πίνακες Όλων Των Εποχών

Η «Φυλλάδα του Μεγαλέξανδρου»

Η «Φυλλάδα του Μεγαλέξανδρου» είναι έργο που κυκλοφορούσε μετά το 1680 στην ελληνική δημοτική γλώσσα, πεζή διασκευή παλαιότερων έργων, διασκευών που βασίζονται στο ελληνιστικό μυθιστόρημα του 3ου αιώνα του Ψευδο-Καλλισθένη με τίτλο Βίος Αλεξάνδρου του Μακεδόνος.

ΜΕΡΟΣ ΠΡΩΤΟ

«Ο Αλέξανδρος του μύθου αυτού», γράφει ο Α.Α. Πάλλης, «δε μοιάζει πια παρά πολύ αμυδρά με τον Αλέξανδρο της ιστορίας. Τα πραγματικά περιστατικά της ζωής του πνίγονται μέσα σε πυκνό και φοβερό ρουμάνι φανταστικών άθλων

Νάρκισσος

Michelangelo Caravaggio

Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά πρόσωπα στην Ελληνική Μυθολογία ήταν και ο Νάρκισσος. Γιος της Νύμφης Ουρανίας και του ποταμού Κηφισού.

Κάποια μέρα καθισμένος ο ωραίος Νάρκισσος κοντά σε μια πηγή είδε το πρόσωπό του στα νερά της πηγής. Γοητεύτηκε από την εικόνα του που καθρεφτιζόταν στο νερό και θέλησε, βυθίζοντας το βραχίονα

Φωτογραφία Νώντα Καλογιάννης,Ξηροβούνι, Ευβοια

του στο νερό να τη αιχμαλωτίσει. Επειδή όμως παρά τις προσπάθειές του δεν το κατόρθωνε παρέμεινε στη θέση αυτή αυτοθαυμαζόμενος μέχρι που μαράζωσε και πέθανε. Στη θέση εκείνη μετά από λίγο φύτρωσε το ομώνυμο άνθος ως σύμβολο της φθοράς και των χθόνιων θεοτήτων.

Οι ''κακοί μαθητές''

Οι ''κακοί μαθητές'' μας -αυτοί για

τους οποίους λένε ότι δεν έχουν μέλλον-

ποτέ δεν πάνε μόνοι στο σχολείο.

" Σερίφης Τυφωνίξ και η Τρομπέτα των Αγγέλων "

2ο Βραβείο πήρε το " Παραμύθι ".
Για " Πανελλήνιο Εκδοτικό Βιβλίο " .
" Σερίφης Τυφωνίξ και η Τρομπέτα των
Αγγέλων " από τις Εκδόσεις Κέφαλος 

Μαντω και Βαρβάρα

 

ΜΙΑ ΠΟΛΗ ΜΑΓΙΚΗ

Σε μια πόλη του πλανήτη μας, όλοι

είναι ευτυχισμένοι και τα πάντα κυλάνε ήρεμα και αρμονικά. Όμως, τι καλό διαρκεί για

πάντα ; Από το πουθενά εμφανίζονται οι Κάκιστροι, μια εξωγήινη φυλή, που μοναδικός σκοπός της ύπαρξης τους είναι να σπέρνουν το μίσος και τη δυστυχία. Απαγάγουν τη μάγισσα Ρουμπίνη και χάος επικρατεί στην πόλη. Η σωτηρία θα έρθει από εκεί που δεν το περιμένει κανείς. Η Λουΐζα, υπάλληλος του δήμου και κωφή, αλώβητη στις σειρήνες των Κάκιστρων θα οργανώσει την αντίσταση και θα κατορθώσει να απελευθερώσει τη μάγισσα. Οι Κάκιστροι θα ηττηθούν και το Καλό θα θριαμβεύσει.

Η Λουΐζα, όπως και η κάθε Λουΐζα, δεν υστερεί επί της ουσίας έναντι των υπόλοιπων ανθρώπων. Η αδυναμία της ν’ ακούσει ισοσκελίζεται από άλλες αρετές της. Με λίγη καλή διάθεση από τους γύρω της μπορεί να ζήσει μια χαρά και να ξεπεράσει πολλούς άλλους.

@ekdoseis_komninos

ΠΛΑΤΩΝ, ΦΑΙΔΡΟΣ- Η δημιουργία του γένους των τζιτζικιών

Στον διάλογο του Πλάτωνα, «Φαίδρος», η ιστορία της δημιουργίας των τζιτζικιών είναι μια αλληγορία. Σύμφωνα με αυτήν, οι αρχαίοι άνθρωποι ζούσαν για να τρέφονται και να τραγουδούν, ώσπου ανακάλυψαν τη φιλοσοφία. Σε εκείνο το σημείο, οι Μούσες έδωσαν σε κάποιους από αυτούς το προνόμιο να γίνουν τζιτζίκια, τα οποία δεν χρειάζονται τροφή και τραγουδούν συνεχώς μέχρι τον θάνατό τους. Στη συνέχεια, τα τζιτζίκια αυτά πηγαίνουν να ζήσουν κοντά στις Μούσες, αφηγούμενες σε αυτές ποιους από τους ανθρώπους είχαν ακούσει να τραγουδούν καλύτερα:

ΣΩΚΡΑΤΗΣ : Οὐ μὲν δὴ πρέπει γε φιλόμουσον ἄνδρα τῶν τοιούτων ἀνήκοον εἶναι. Λέγεται δ᾽ ὥς ποτ᾽ ἦσαν οὗτοι ἄνθρωποι τῶν πρὶν μούσας γεγονέναι, γενομένων δὲ Μουσῶν καὶ φανείσης ᾠδῆς οὕτως ἄρα τινὲς τῶν τότε ἐξεπλάγησαν ὑφ᾽ ἡδονῆς, ὥστε ᾄδοντες ἠμέλησαν σίτων τε καὶ ποτῶν,

Δημήτρη Σαραντάκου, Σχίζοντας τις γραμμές των οριζόντων

Ηρακλής και Άτλας (μεταξύ 1513 και 1515). Έργο του Ιταλού ζωγράφου Μπερναρντίνο Λουίνι.

Από την ειρηνική εισβολή του Διόνυσου στις Ινδίες, τις περιπλανήσεις του Περσέα στην Αφρική, όταν αναζητώντας τη Μέδουσα έφτασε ως την Αιθιοπία, τα ταξίδια του Ηρακλή στη Δυτική Μεσόγειο, για τα μήλα των Εσπερίδων και έξω από αυτήν για τα άλογα του Γηρυόνη, ως την Αργοναυτική εκστρατεία και την Οδύσσεια, έχουμε τη μυθολογική αφήγηση τολμηρών εξερευνήσεων. Η εκστρατεία του Διονύσου στην Ινδία

Η μητρική δύναμη της θάλασσας

Κάτω από τη θάλασσα της Ιαπωνίας, περίπου πέντε μέτρα βάθος, αναπαύεται ένα πρόσωπο που μοιάζει να αναπνέει μαζί με το νερό. Ονομάζεται Ocean Gaia.

Την έχει σμιλέψει ο Βρετανός καλλιτέχνης Jason deCaires Taylor, εμπνευσμένος από τα χαρακτηριστικά της Kiko Mizuhara, ηθοποιού και μοντέλου με ιαπωνοαμερικανική καταγωγή. Όμως δεν είναι απλώς ένας φόρος τιμής σε ένα πρόσωπο. Είναι κάτι βαθύτερο: ένας φόρος τιμής στη Μητέρα Γη. Στη ζωή την ίδια. Σε αυτό που μας γέννησε όλους.

Η Ocean Gaia δεν είναι απλώς όμορφη: είναι ζωντανή.

Κατασκευάστηκε με υλικά ειδικά μελετημένα για να αντέχουν στη θάλασσα και να φιλοξενούν τη θαλάσσια ζωή. Τσιμέντο ουδέτερου pH, πορώδεις επιφάνειες, σχήματα σχεδιασμένα για να προσφέρουν καταφύγιο: κάθε λεπτομέρεια έχει έναν σκοπό. Να υποδέχεται.

Ο Προμηθέας - αφήγηση μύθου

Κόβε πριονάκι μου κι η ώρα πλησιάζει!!!

 

Αινίγματα

τί ἐστιν ὃ μίαν ἔχον φωνὴν τετράπουν καὶ δίπουν καὶ τρίπουν γίνεται; (Ἀπολλόδ. 3.52)·

Ἀπόδοσις

τι είναι αυτό που ενώ έχει μια μόνο φωνή, γίνεται τετράποδο και δίποδο και τρίποδο; 

Το αίνιγμα της Σφίγγας

Ένας μύθος λέει ότι σε μια πόλη της Αρχαίας Ελλάδας,

τη Θήβα, ζούσε η Σφίγγα, που ήταν ένα παράξενο τέρας

με κορμί λιονταριού, πρόσωπο γυναίκας, φτερά αετού

και ουρά φιδιού. Η Σφίγγα καθόταν σε ένα βράχο στο

βουνό Φικίο και όποιος διαβάτης περνούσε του έλεγε

το ίδιο πάντα αίνιγμα: «

Τι εστίν ό, μίαν έχων φωνήν,

τετράπουν και δίπουν και τρίπουν γίγνεται;

», δηλαδή,

«

Τι

Ήρθε το χιόνι…

Ήρθε το χιόνι…..Από τα ξημερώματα.

Το έστρωσε για τα καλά στις στέγες (ναι, έχουμε ακόμη σπίτια με στέγες στη γειτονιά μου), στον κήπο, στα παρκαρισμένα αυτοκίνητα.

Σαν τις λευκές ελπίδες που στεριώνουν.

Ο δρόμος καθαρός. Δεν το έπιασε στους δρόμους κι’ ας είναι πυκνό. Σαν τις αμαρτίες μας που δεν τις αφήνει η χάρη Του να σταθούν.

Χιονίζει πολύ ετούτη την ώρα: Σαν ν’ αρχίζει παραμύθι δίπλα στο τζάκι, σαν να τριζοβολούν τα ξύλα σε ονειρική ξυλόσομπα, σαν να ψήνονται κάστανα, σαν οι Άγιοι κινούνται στο απομεσήμερο -κάθε νιφάδα και Άγιος, σαν να κουνάει μαντήλια λευκά ο ουρανός στους παραπονεμένους, σαν να στριμώχνονται να μας δουν οι γιαγιάδες και οι παππούδες μας, από τα ανοιχτά παράθυρα του Παραδείσου…..