"Odalisque Aux Pantins"

"Odalisque Aux Pantins" - 1930 - Βελγικό Σύγχρονο Σχολείο - ελαιογραφία σε καμβά - Georges Brasseur - Βέλγιο - (1880/1950)

"Ο Ιάπωνας Κουκλοπαίχτης Bungoro Yoshida

"Ο Ιάπωνας Κουκλοπαίχτης Bungoro Yoshida με τις μαριονέτες του" - 1950 - χαραγμένος σε ξύλο - Junichiro Sekino (1914/1988, Ιαπωνία) - Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης

Αφήγηση Παραμύθια

The Willow Pattern O θρύλος και η αλήθεια

Το Willow Pattern είναι ένα δημοφιλές σχέδιο σε κεραμικά είδη, γνωστό κυρίως για την αγγλική εκδοχή του, η οποία αναπτύχθηκε στα τέλη του 18ου αιώνα. Ονομάστηκε έτσι από ένα δέντρο ιτιάς (willow) που είναι κεντρικό στοιχείο του. Η ιστορία του σχεδίου απεικονίζει μια θλιβερή ιστορία αγάπης και περιλαμβάνει στοιχεία όπως μία γέφυρα, μία παγόδα, τρεις χαρακτήρες και δύο πουλιά. Το σχέδιο έγινε εξαιρετικά δημοφιλές και παράγεται σε πολλές παραλλαγές μέχρι σήμερα «Ο θρύλος λέει ότι στην αρχαία Κίνα, υπήρχε ένας πλούσιος μανδαρίνος που είχε μια κόρη ονόματι Κουνγκ-σε. Ερωτεύτηκε τον ταπεινό λογιστή του πατέρα της, τον Τσανγκ, κάτι που εξόργισε τον πατέρα της. Για να τους κρατήσει χωριστά, έδιωξε την Τσανγκ και της υποσχέθηκε να της βρει ένα πιο κατάλληλο ταίρι. Αλλά ο Κουνγκ-σε και η Τσανγκ ήταν αποφασισμένοι να είναι μαζί και έφυγαν. Έζησαν ευτυχισμένοι σε ένα μακρινό νησί μέχρι που ο πατέρας της Κουνγκ-σε το έμαθε και έστειλε έναν στρατό για να την φέρει πίσω. Σε μια τραγική τροπή των γεγονότων, ο Κουνγκ-σε και η Τσανγκ πέθαναν ο ένας στην αγκαλιά του άλλου αντί να χωριστούν ξανά.» Η Πραγματική Ιστορία Στα τέλη του 18ου αιώνα, η Αγγλία γνώρισε μια άνθηση στην κεραμική βιομηχανία, τροφοδοτούμενη από τις νέες εξελίξεις στην τεχνολογία και τα υλικά. Το Στάφορντσιρ, ειδικότερα, αναδείχθηκε σε κέντρο παραγωγής κεραμικών, με δεκάδες εργοστάσια και στούντιο που κατασκεύαζαν τα πάντα, από πήλινα σκεύη μέχρι πορσελάνη. Ένα από τα πιο δημοφιλή στυλ κεραμικών εκείνη την εποχή ήταν τα μπλε και άσπρα μεταφορικά, τα οποία παρουσίαζαν περίπλοκα σχέδια τυπωμένα σε κεραμικά κομμάτια χρησιμοποιώντας χαραγμένες χάλκινες πλάκες. Αυτά τα σχέδια συχνά απεικόνιζαν σκηνές από τη φύση, τη μυθολογία ή ιστορικά γεγονότα και ήταν ιδιαίτερα περιζήτητα από συλλέκτες και καταναλωτές. Το Σχεδίο Ιτιάς ήταν ένα από τα πολλά σχέδια που εμφανίστηκαν κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, αλλά γρήγορα έγινε ένα από τα πιο δημοφιλή και διαχρονικά. Παράχθηκε για πρώτη φορά από αρκετές αγγλικές εταιρείες κεραμικών στις αρχές του 19ου αιώνα, με πιο αξιοσημείωτη την Spode. Το σχέδιο τυπώθηκε σε όλα, από τσαγιέρες και πιάτα μέχρι πλακάκια και γλάστρες, και έγινε βασικό στοιχείο των νοικοκυριών της μεσαίας τάξης σε όλη την Αγγλία.Η δημοτικότητα του μοτίβου ιτιάς οφειλόταν εν μέρει στον ελκυστικό και εύκολα αναγνωρίσιμο σχεδιασμό του, αλλά τροφοδοτήθηκε επίσης από τις προσπάθειες μάρκετινγκ των εταιρειών κεραμικής που το παρήγαγαν. Προκειμένου να κάνουν το σχέδιο πιο ελκυστικό για τους καταναλωτές, αυτές οι εταιρείες άρχισαν να προωθούν μια ρομαντική και εξωτική ιστορία που συνέδεε το μοτίβο ιτιάς με την Κίνα και την κινεζική μυθολογία.

ΠΑΡΟΙΜΙΟΜΥΘΟΙ ΤΗΣ ΔΕΣΚΑΤΗΣ

ΚΩΣΤΑΣ ΣΠΑΝΟΣ 73 ΠΑΡΟΙΜΙΟΜΥΘΟΙ ΤΗΣ ΔΕΣΚΑΤΗΣ 97 ΠΡΟΛΟΓΙΚΑ Ο όρος «παροιμιόμυθος», χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά από τον καθηγητή της Λαογραφίας Δημ. Δουκάτο, στο βιβλίο-του: Νεοελληνικοί παροιμιόμυθοι [«Ερμής», Αθήνα 1972, σελ. 184]. Κι όπως λέει ο ίδιος

Vanessa Woolf storytelling with Reception Class

Τεχνικές ανάγνωσης-αφήγησης παραμυθιών

Παροιμιόμυθοι 1

Οι γνωστές μας παροιμίες, σύμφωνα με τον καθηγητή της Λαογραφίας Δημ. Λουκάτο, λέγονται παροιμιόμυθοι. Ο μακαρίτης καθηγητής διαιρεί τους παροιμιόμυθους σε 5 ομάδες: αφηγηματικοί, περιγραφικοί, διαλογικοί, φραστικοί και παροιμοιαστικοί. Κάθε χωριό μπορεί να έχει 2-5 αποκλειστικά

Toddler Story Time - Epiphany Library

«παροιµιόµυθος»

Τον όρο «παροιµιόµυθος» πρότεινε ο ∆ηµήτριος Λουκάτος στην ενδιαφέρουσα µελέτη του «Νεοελληνικοί παροιµιόµυθοι» (1972). Ο ίδιος έδωσε τον ακόλουθο ορισµό: «Είναι η συνήθως αλληγορική παροιµία, που έχει θέµα της ένα µύθο ή ένα περιστατικό, και το διατυπώνει βραχυλογικά σαν αφήγηση ή σαν περιγραφή, σαν διάλογο ή και σαν φευγαλέα αποσπασµατική φράση» (Λουκάτος 19982 , σ. αθ΄). Νωρίτερα και άλλοι λαογράφοι εξηγούσαν την προέλευση παροιµιών που κατέγραφαν και τις συµπλήρωναν µε το µύθο απ’ τον οποίο προήλθαν. Ο Νικόλαος Πολίτης χρησιµοποιούσε τους όρους «Μύθοι µεταπεσόντες εις παροιµίας» (Αθανασόπουλος 1917, σ. 643-646) ή «Μύθοι συµπτυχθέντες εις παροιµίας» (Κορύλλος 1917, σ. 646-652), ενώ ο Στ. Κυριακίδης «παροιµιώδη ανέκδοτα» και «παροιµιώδεις µύθοι» (Κυριακίδης 19652 , σ. 309- 319). Ο τελευταίος γράφει για τη δηµιουργία τους: «διά της συγκεφαλαιώσεως του µύθου εις µίαν φράσιν, γεννάται η παροιµία» (Κυριακίδης 19652 , σ. 309). Ο Λουκάτος χωρίζει τους παροιµιόµυθους σε πέντε (5) οµάδες: Α) Αφηγηµατικοί. «∆ιατυπώνονται σε ιστορικό χρόνο και αντιπροσωπεύουν πραγµατικά µια λαϊκή διήγηση ή ένα µύθο» (Λουκάτος 19982 , σ. µγ΄). Β) Περιγραφικοί. «Παρουσιάζουν την εικόνα του πιθανού µύθου τους µε ενεστωτική περιγραφή» (Λουκάτος 19982 , σ. µγ΄). Γ) ∆ιαλογικοί. «Είναι χαρακτηριστική περίπτωση απανωτών φράσεων, που διασταυρώνονται µε συζήτηση και ενώνονται σε παροιµία» (Λουκάτος 19982 , σ. µγ΄). ∆) Φραστικοί. «Είναι οι καλοθύµητες κι’ εντυπωσιακές φράσεις των προσώπων ενός µύθου ή ανεκδότου, που µας έµειναν να τις λέµε σαν παροιµίες» (Λουκάτος 19982 , σ. µδ΄). Υποκατηγορία τους είναι οι Βελλερισµοί. Ε) Παροµοιαστικοί. «Εδώ οι µικροµύθοι δίνονται παροµοιαστικά, σύντοµο υπαινιγµό, επάνω στο λόγο» (Λουκάτος 19982 , σ. 154). Παροιµιόµυθοι παράγονται από κάθε είδους αφήγηση (από αληθινά περιστατικά και από φανταστικές ιστορίες). 

ΤΕΧΝΙΚΕΣ ΑΦΗΓΗΣΗΣ ΛΑΪΚΩΝ ΠΑΡΑΜΥΘΙΩΝ ΚΑΙ ΤΟ ΑΦΗΓΗΜΑΤΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ ΤΟΥ ΜΠΕΡΤΟΛΤ ΜΠΡΕΧΤ ΠΡΟΦΟΡΙΚΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΑΠΟΣΤΑΣΙΟΠΟΙΗΣΗ

ΤΕΧΝΙΚΕΣ ΑΦΗΓΗΣΗΣ ΛΑΪΚΩΝ ΠΑΡΑΜΥΘΙΩΝΚΑΙ ΤΟ ΑΦΗΓΗΜΑΤΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟΤΟΥ ΜΠΕΡΤΟΛΤ ΜΠΡΕΧΤΠΡΟΦΟΡΙΚΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΑΠΟΣΤΑΣΙΟΠΟΙΗΣΗ

Χαΐνηδες - Τση γιαγιάς τα παραμύθια | Official Video Clip

Ο ΚΥΚΛΟΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΤΟΥ ΑΝΔΡΑ

 

Πως διαβάζουμε σωστά ένα παραμύθι;

Πως διαβάζουμε  σωστά ένα παραμύθι;

Αρλέτα - Παραμύθι

Μουσική: Αρλέτα Στίχοι: Παυλίνα Παμπούδη Στίχοι Ήτανε ένα δένδρο με γαλάζιο φύλλα Κι ένα μικρό πουλί που δεν κελαηδούσε Νάνι νάνι ποταμάκι νάνι νάνι ερημιά Νάνι νάνι ποταμάκι νάνι νάνι ερημιά μου Η μικρή νεράιδα που στο δάσος ζούσε Πήρε το πουλάκι το’κανε λουλούδι Νάνι λουλουδάκι νάνι νάνι ερημιά μου Έβρεξε τη νύχτα φύσηξε αέρας Κι έσπασε το άσπρο τρυφερό βλαστάρι Νάνι νάνι αεράκι νάνι ερημιά μου Κι απ’ το πεθαμένο το κορμάκι στάξαν Δυο σταγόνες γάλα μια μικρή φωνούλα Νάνι νάνι κοριτσάκι νάνι νάνι ερημιά μου

ΚΥΡΙΑΚΗ 28/8.ΤΕΤΑΡΤΗ ΚΑΙ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΗΜΕΡΑ ΤΟΥ ΦΕΣΤΙΒΑΛ

Την Κυριακή από νωρίς ξεκίνησαν οι αφηγήσεις για τα παιδιά ενώ παράλληλα έγιναν αρκετά σεμινάρια και εργαστήρια. Η αρχαιολόγος  κυρία Αμαλία Καραπασχαλίδου έκανε εισήγηση  με θέμα  «Μυθολογία και Παραμυθολογία» ,ο Ταξιάρχης Μπεληγιάννης ολοκλήρωσε το εργαστήριο για την τέχνη του παραμυθά,

«Εισαγωγικό εργαστήρι για το παραμύθι και την αφήγηση για ενήλικες” “Ελάτε να αφηγηθούμε τα παραμύθια που αγαπάμε!Η λαϊκή, προφορική αφήγηση γεννήθηκε μαζί με τον ανθρώπινο λόγο και ταξίδεψε στόμα με στόμα μέχρι σήμερα. Λόγος φορτισμένος με σύμβολα, το λαϊκό παραμύθι είναι «μαγικό» ∙ θεραπευτικό για την ψυχή και οδηγός ζωής, μας δείχνει το δρόμο για την πραγματική αυτονομία.Στα πλαίσια του εργαστηρίου θα συζητήσουμε για τα παρακάτω: Τι είναι η αφήγηση και το παραμύθι. Ποιος μπορεί να πει και γιατί λέει κάποιος παραμύθια. Πως μαθαίνουμε να αφηγούμαστε μια ιστορία. Η μουσικότητα του λόγου και η γεωγραφία του παραμυθιού. Από το γραπτό λόγο στον προφορικό. Προετοιμασία της αφήγησης. Διαδρομές παραμυθίας. Φτου ξελευθερία!» -

και τέλος

όλοι οι συμμετέχοντες παραμυθάδες  είχαν την ευκαιρία να κάνουν καταγραφή  παραμυθιών όπως τα άκουσαν από τις γιαγιάδες τους η κυρία Παρασκευή Κυράνα και η κυρία Μαρία Μητάκη.

Αλλά δυστυχώς όπως γίνεται «ακόμα και σε κάποια  παραμύθια» όλα τα καλά τελειώνουν κάποτε. Η ώρα του αποχωρισμού είναι πάντα δύσκολη, αλλά ποιος πρόκειται να ξεχάσει αυτές τις μαγικές στιγμές που ζήσαμε με αυτά τα εκπληκτικά παιδιά για τέσσερις ολόκληρες ημέρες και νύχτες.

<iframe width="560" height="315" src="https://www.youtube.com/embed/83JAfCe2IRQ" frameborder="0" allowfullscreen></iframe>

ΣΑΒΒΑΤΟ 27/8.ΤΡΙΤΗ ΗΜΕΡΑ ΤΟΥ ΦΕΣΤΙΒΑΛ

Το Σάββατο οι αφηγήσεις ξεκίνησαν από τις 10 π.μ. στο μαγευτικό ποτάμι των Καμπιών έως το απόγευμα.

Στις 7:30  μ.μ. την βραδιά ξεκίνησε ο Σταύρος Παπασηφάκης με τον «Δεκατρίτη» στο παρκάκι της Κάτω Στενής .

Συνεχίστηκαν οι αφηγήσεις για παιδιά με  λαϊκά παραμύθια.

«Ελάτε να πούμε ψέματα, πέντε σακιά γιομάτα, ψέματα κι αλήθεια έτσι ειν’ τα παραμύθια.

«Παραδοσιακά παραμύθια που ταξίδεψαν από το στόμα στο αυτί για να φτάσουν στην Στενή».

Αφηγητές :Η Μαρία Κωνσταντή,η Τατιάνα Φραγγούλια,η Γεωργία Χαικάλη και ο Ταξιάρχης Μπεληγιάννης.

Ακολούθησε δραματοποιημένη αφήγηση παραμυθιών για παιδιά με την Άννα Δαμίγου.

Μετά τις 10 μ.μ. άλλαξε το κοινό και οι μεγάλοι πήραν την θέση των μικρών.

«Παραμύθια από τις τέσσερις γωνιές του κόσμου» με την Τατιάνα Φραγγούλια.

Σειρά πήραν ο Ταξιάρχης Μπεληγιάννης και η Γεωργία Χαικάλη «Παραμύθια για της καρδιάς το μέρωμα»

Η βραδιά στο πάρκο έκλεισε με πολύ εντυπωσιακό τρόπο. Η Μαρία Κωνσταντή (μαγικός ήχος από το ούτι της σε συνδυασμό με την παραμυθένια φωνή της) μαζί με το κοντραμπάσο του Δημήτρη μας κράτησαν όλους προσηλωμένους έως την τελευταία στιγμή.

“Η Σταχτομάρω”

“ Μες στις στάχτες να κυλιέσαι…

Κοίλω ΚοίλωΣταχτοκοίλω

Σταχταδράχτω και Σφοντύλω Η Σταχτομάρω, η Σταχτοκοίλω, η Σταχταδράχτω και η Σφοντύλω είναι κάποια από τα πολλά ονόματα της ηρωίδας ενός παραμυθιού, από τα πιο γνωστά και τα πιο δημοφιλή παραμύθια που υπάρχουν στον κόσμο.

Πρόκειται για τη Σταχτοπούτα, ένα παραμύθι που απαντάται σε εκατοντάδες παραλλαγές σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της οικουμένης .Εμείς θα σας αφηγηθούμε και θα σας παίξουμε μια ελληνική κανιβαλική παραλλαγή από τον Πόντο!” Αφήγηση: Μαρία Κωνσταντή Μουσική: Μίμης Σανδαλής (κοντραμπάσο, μπεντίρ), Μαρία Κωνσταντή(Ούτι, τραγούδι) –

ΟΙ αφηγητές  και οι μουσικοί άλλαξαν περιβάλλον και όλα αυτά τα όμορφα πράγματα συνεχίστηκαν στο Σκουντέρι έως τις 6π.μ.